начыня́ны
прыметнік, адносны
| начыня́ны | начыня́ная | начыня́нае | начыня́ныя | |
| начыня́нага | начыня́най начыня́нае |
начыня́нага | начыня́ных | |
| начыня́наму | начыня́най | начыня́наму | начыня́ным | |
| начыня́ны ( начыня́нага ( |
начыня́ную | начыня́нае | начыня́ныя ( начыня́ных ( |
|
| начыня́ным | начыня́най начыня́наю |
начыня́ным | начыня́нымі | |
| начыня́ным | начыня́най | начыня́ным | начыня́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)