начха́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
начха́ю |
начха́ем |
| 2-я ас. |
начха́еш |
начха́еце |
| 3-я ас. |
начха́е |
начха́юць |
| Прошлы час |
| м. |
начха́ў |
начха́лі |
| ж. |
начха́ла |
| н. |
начха́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
начха́й |
начха́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
начха́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
начхі́м
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
начхі́м |
начхі́мы |
| Р. |
начхі́ма |
начхі́маў |
| Д. |
начхі́му |
начхі́мам |
| В. |
начхі́ма |
начхі́маў |
| Т. |
начхі́мам |
начхі́мамі |
| М. |
начхі́ме |
начхі́мах |
Крыніцы:
piskunou2012.
начшта́ба
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
начшта́ба |
| Р. |
начшта́ба |
| Д. |
начшта́бу |
| В. |
начшта́ба |
| Т. |
начшта́бам |
| М. |
начшта́бе |
Крыніцы:
tsbm1984.
начыкры́жаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
начыкры́жаны |
начыкры́жаная |
начыкры́жанае |
начыкры́жаныя |
| Р. |
начыкры́жанага |
начыкры́жанай начыкры́жанае |
начыкры́жанага |
начыкры́жаных |
| Д. |
начыкры́жанаму |
начыкры́жанай |
начыкры́жанаму |
начыкры́жаным |
| В. |
начыкры́жаны (неадуш.) начыкры́жанага (адуш.) |
начыкры́жаную |
начыкры́жанае |
начыкры́жаныя (неадуш.) начыкры́жаных (адуш.) |
| Т. |
начыкры́жаным |
начыкры́жанай начыкры́жанаю |
начыкры́жаным |
начыкры́жанымі |
| М. |
начыкры́жаным |
начыкры́жанай |
начыкры́жаным |
начыкры́жаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
начыкры́жыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
начыкры́жу |
начыкры́жым |
| 2-я ас. |
начыкры́жыш |
начыкры́жыце |
| 3-я ас. |
начыкры́жыць |
начыкры́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
начыкры́жыў |
начыкры́жылі |
| ж. |
начыкры́жыла |
| н. |
начыкры́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
начыкры́ж |
начыкры́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
начыкры́жыўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
начы́начны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
начы́начны |
начы́начная |
начы́начнае |
начы́начныя |
| Р. |
начы́начнага |
начы́начнай начы́начнае |
начы́начнага |
начы́начных |
| Д. |
начы́начнаму |
начы́начнай |
начы́начнаму |
начы́начным |
| В. |
начы́начны (неадуш.) начы́начнага (адуш.) |
начы́начную |
начы́начнае |
начы́начныя (неадуш.) начы́начных (адуш.) |
| Т. |
начы́начным |
начы́начнай начы́начнаю |
начы́начным |
начы́начнымі |
| М. |
начы́начным |
начы́начнай |
начы́начным |
начы́начных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
начыне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
начыне́нне |
| Р. |
начыне́ння |
| Д. |
начыне́нню |
| В. |
начыне́нне |
| Т. |
начыне́ннем |
| М. |
начыне́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
начы́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
начы́нены |
начы́неная |
начы́ненае |
начы́неныя |
| Р. |
начы́ненага |
начы́ненай начы́ненае |
начы́ненага |
начы́неных |
| Д. |
начы́ненаму |
начы́ненай |
начы́ненаму |
начы́неным |
| В. |
начы́нены (неадуш.) начы́ненага (адуш.) |
начы́неную |
начы́ненае |
начы́неныя (неадуш.) начы́неных (адуш.) |
| Т. |
начы́неным |
начы́ненай начы́ненаю |
начы́неным |
начы́ненымі |
| М. |
начы́неным |
начы́ненай |
начы́неным |
начы́неных |
Кароткая форма: начы́нена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.