Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвгдеёжзілмноруыэюя-’ 

Заво́дчык

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Заво́дчык
Р. Заво́дчыка
Д. Заво́дчыку
В. Заво́дчык
Т. Заво́дчыкам
М. Заво́дчыку

заво́д-аўтама́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. заво́д-аўтама́т заво́ды-аўтама́ты
Р. заво́да-аўтама́та заво́даў-аўтама́таў
Д. заво́ду-аўтама́ту заво́дам-аўтама́там
В. заво́д-аўтама́т заво́ды-аўтама́ты
Т. заво́дам-аўтама́там заво́дамі-аўтама́тамі
М. заво́дзе-аўтама́це заво́дах-аўтама́тах

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012.

заво́з

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. заво́з заво́зы
Р. заво́зу заво́заў
Д. заво́зу заво́зам
В. заво́з заво́зы
Т. заво́зам заво́замі
М. заво́зе заво́зах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Заво́зер’е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Заво́зер’е
Р. Заво́зер’я
Д. Заво́зер’ю
В. Заво́зер’е
Т. Заво́зер’ем
М. Заво́зер’і

заво́зерскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заво́зерскі заво́зерская заво́зерскае заво́зерскія
Р. заво́зерскага заво́зерскай
заво́зерскае		 заво́зерскага заво́зерскіх
Д. заво́зерскаму заво́зерскай заво́зерскаму заво́зерскім
В. заво́зерскі (неадуш.)
заво́зерскага (адуш.)		 заво́зерскую заво́зерскае заво́зерскія (неадуш.)
заво́зерскіх (адуш.)
Т. заво́зерскім заво́зерскай
заво́зерскаю		 заво́зерскім заво́зерскімі
М. заво́зерскім заво́зерскай заво́зерскім заво́зерскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Заво́зерцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Заво́зерцы
Р. Заво́зерцаў
Д. Заво́зерцам
В. Заво́зерцы
Т. Заво́зерцамі
М. Заво́зерцах

заво́зіцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. заво́зіцца заво́зяцца
Прошлы час
м. заво́зіўся заво́зіліся
ж. заво́зілася
н. заво́зілася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

заво́зіць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. заво́жу заво́зім
2-я ас. заво́зіш заво́зіце
3-я ас. заво́зіць заво́зяць
Прошлы час
м. заво́зіў заво́зілі
ж. заво́зіла
н. заво́зіла
Загадны лад
2-я ас. заво́зь заво́зьце
Дзеепрыслоўе
цяп. час заво́зячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заво́зка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. заво́зка заво́зкі
Р. заво́зкі заво́зак
Д. заво́зцы заво́зкам
В. заво́зку заво́зкі
Т. заво́зкай
заво́зкаю		 заво́зкамі
М. заво́зцы заво́зках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

заво́зна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
заво́зна - -

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.