Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

Аза́ркі-Пу́давінка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Аза́ркі-Пу́давінка
Р. Аза́ркі-Пу́давінкі
Д. Аза́ркі-Пу́давінцы
В. Аза́ркі-Пу́давінку
Т. Аза́ркі-Пу́давінкай
Аза́ркі-Пу́давінкаю
М. Аза́ркі-Пу́давінцы

азарніча́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. азарніча́ю азарніча́ем
2-я ас. азарніча́еш азарніча́еце
3-я ас. азарніча́е азарніча́юць
Прошлы час
м. азарніча́ў азарніча́лі
ж. азарніча́ла
н. азарніча́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час азарніча́ючы

Крыніцы: dzsl2007.

азаро́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. азаро́ны азаро́ная азаро́нае азаро́ныя
Р. азаро́нага азаро́най
азаро́нае		 азаро́нага азаро́ных
Д. азаро́наму азаро́най азаро́наму азаро́ным
В. азаро́ны
азаро́нага		 азаро́ную азаро́нае азаро́ныя
Т. азаро́ным азаро́най
азаро́наю		 азаро́ным азаро́нымі
М. азаро́ным азаро́най азаро́ным азаро́ных

Крыніцы: krapivabr2012.

азаро́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. азаро́ны азаро́ная азаро́нае азаро́ныя
Р. азаро́нага азаро́най
азаро́нае		 азаро́нага азаро́ных
Д. азаро́наму азаро́най азаро́наму азаро́ным
В. азаро́ны
азаро́нага		 азаро́ную азаро́нае азаро́ныя
Т. азаро́ным азаро́най
азаро́наю		 азаро́ным азаро́нымі
М. азаро́ным азаро́най азаро́ным азаро́ных

Крыніцы: krapivabr2012.

азаро́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. азаро́ны азаро́ная азаро́нае азаро́ныя
Р. азаро́нага азаро́най азаро́нага азаро́ных
Д. азаро́наму азаро́най азаро́наму азаро́ным
В. азаро́ны
азаро́нага		 азаро́ную азаро́нае азаро́ныя
азаро́ных
Т. азаро́ным азаро́най
азаро́наю		 азаро́ным азаро́нымі
М. азаро́ным азаро́най азаро́ным азаро́ных

Кароткая форма: азаро́на.

Крыніцы: krapivabr2012.

аза́рт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. аза́рт
Р. аза́рту
Д. аза́рту
В. аза́рт
Т. аза́ртам
М. аза́рце

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

азартава́ць

‘рабіць што-небудзь з азартам’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. азарту́ю азарту́ем
2-я ас. азарту́еш азарту́еце
3-я ас. азарту́е азарту́юць
Прошлы час
м. азартава́ў азартава́лі
ж. азартава́ла
н. азартава́ла
Загадны лад
2-я ас. азарту́й азарту́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час азарту́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

аза́ртна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
аза́ртна аза́ртней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

аза́ртнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. аза́ртнасць
Р. аза́ртнасці
Д. аза́ртнасці
В. аза́ртнасць
Т. аза́ртнасцю
М. аза́ртнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

аза́ртнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. аза́ртнік аза́ртнікі
Р. аза́ртніка аза́ртнікаў
Д. аза́ртніку аза́ртнікам
В. аза́ртніка аза́ртнікаў
Т. аза́ртнікам аза́ртнікамі
М. аза́ртніку аза́ртніках

Крыніцы: piskunou2012.