азатава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
азатава́ны |
азатава́ная |
азатава́нае |
азатава́ныя |
| Р. |
азатава́нага |
азатава́най азатава́нае |
азатава́нага |
азатава́ных |
| Д. |
азатава́наму |
азатава́най |
азатава́наму |
азатава́ным |
| В. |
азатава́ны (неадуш.) азатава́нага (адуш.) |
азатава́ную |
азатава́нае |
азатава́ныя (неадуш.) азатава́ных (адуш.) |
| Т. |
азатава́ным |
азатава́най азатава́наю |
азатава́ным |
азатава́нымі |
| М. |
азатава́ным |
азатава́най |
азатава́ным |
азатава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
азатава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
азатава́ны |
азатава́ная |
азатава́нае |
азатава́ныя |
| Р. |
азатава́нага |
азатава́най азатава́нае |
азатава́нага |
азатава́ных |
| Д. |
азатава́наму |
азатава́най |
азатава́наму |
азатава́ным |
| В. |
азатава́ны (неадуш.) азатава́нага (адуш.) |
азатава́ную |
азатава́нае |
азатава́ныя (неадуш.) азатава́ных (адуш.) |
| Т. |
азатава́ным |
азатава́най азатава́наю |
азатава́ным |
азатава́нымі |
| М. |
азатава́ным |
азатава́най |
азатава́ным |
азатава́ных |
Кароткая форма: азатава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
азатава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
азатава́ны |
азатава́ная |
азатава́нае |
азатава́ныя |
| Р. |
азатава́нага |
азатава́най азатава́нае |
азатава́нага |
азатава́ных |
| Д. |
азатава́наму |
азатава́най |
азатава́наму |
азатава́ным |
| В. |
азатава́ны (неадуш.) азатава́нага (адуш.) |
азатава́ную |
азатава́нае |
азатава́ныя (неадуш.) азатава́ных (адуш.) |
| Т. |
азатава́ным |
азатава́най азатава́наю |
азатава́ным |
азатава́нымі |
| М. |
азатава́ным |
азатава́най |
азатава́ным |
азатава́ных |
Кароткая форма: азатава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
азатава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
азату́ецца |
азату́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
азатава́ўся |
азатава́ліся |
| ж. |
азатава́лася |
| н. |
азатава́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
азатава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
азату́ю |
азату́ем |
| 2-я ас. |
азату́еш |
азату́еце |
| 3-я ас. |
азату́е |
азату́юць |
| Прошлы час |
| м. |
азатава́ў |
азатава́лі |
| ж. |
азатава́ла |
| н. |
азатава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
азату́й |
азату́йце |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
азатава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
азату́ю |
азату́ем |
| 2-я ас. |
азату́еш |
азату́еце |
| 3-я ас. |
азату́е |
азату́юць |
| Прошлы час |
| м. |
азатава́ў |
азатава́лі |
| ж. |
азатава́ла |
| н. |
азатава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
азату́й |
азату́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
азатава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
азатаме́тр
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
азатаме́тр |
азатаме́тры |
| Р. |
азатаме́тра |
азатаме́траў |
| Д. |
азатаме́тру |
азатаме́трам |
| В. |
азатаме́тр |
азатаме́тры |
| Т. |
азатаме́трам |
азатаме́трамі |
| М. |
азатаме́тры |
азатаме́трах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
азатнава́ты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
азатнава́ты |
азатнава́тая |
азатнава́тае |
азатнава́тыя |
| Р. |
азатнава́тага |
азатнава́тай азатнава́тае |
азатнава́тага |
азатнава́тых |
| Д. |
азатнава́таму |
азатнава́тай |
азатнава́таму |
азатнава́тым |
| В. |
азатнава́ты (неадуш.) азатнава́тага (адуш.) |
азатнава́тую |
азатнава́тае |
азатнава́тыя (неадуш.) азатнава́тых (адуш.) |
| Т. |
азатнава́тым |
азатнава́тай азатнава́таю |
азатнава́тым |
азатнава́тымі |
| М. |
азатнава́тым |
азатнава́тай |
азатнава́тым |
азатнава́тых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
азатнава́цісты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
азатнава́цісты |
азатнава́цістая |
азатнава́цістае |
азатнава́цістыя |
| Р. |
азатнава́цістага |
азатнава́цістай азатнава́цістае |
азатнава́цістага |
азатнава́цістых |
| Д. |
азатнава́цістаму |
азатнава́цістай |
азатнава́цістаму |
азатнава́цістым |
| В. |
азатнава́цісты (неадуш.) азатнава́цістага (адуш.) |
азатнава́цістую |
азатнава́цістае |
азатнава́цістыя (неадуш.) азатнава́цістых (адуш.) |
| Т. |
азатнава́цістым |
азатнава́цістай азатнава́цістаю |
азатнава́цістым |
азатнава́цістымі |
| М. |
азатнава́цістым |
азатнава́цістай |
азатнава́цістым |
азатнава́цістых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
азатуры́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
азатуры́я |
| Р. |
азатуры́і |
| Д. |
азатуры́і |
| В. |
азатуры́ю |
| Т. |
азатуры́яй азатуры́яю |
| М. |
азатуры́і |
Крыніцы:
piskunou2012.