азанава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
азанава́ны |
азанава́ная |
азанава́нае |
азанава́ныя |
| Р. |
азанава́нага |
азанава́най азанава́нае |
азанава́нага |
азанава́ных |
| Д. |
азанава́наму |
азанава́най |
азанава́наму |
азанава́ным |
| В. |
азанава́ны (неадуш.) азанава́нага (адуш.) |
азанава́ную |
азанава́нае |
азанава́ныя (неадуш.) азанава́ных (адуш.) |
| Т. |
азанава́ным |
азанава́най азанава́наю |
азанава́ным |
азанава́нымі |
| М. |
азанава́ным |
азанава́най |
азанава́ным |
азанава́ных |
Кароткая форма: азанава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
азанава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
азанава́ны |
азанава́ная |
азанава́нае |
азанава́ныя |
| Р. |
азанава́нага |
азанава́най азанава́нае |
азанава́нага |
азанава́ных |
| Д. |
азанава́наму |
азанава́най |
азанава́наму |
азанава́ным |
| В. |
азанава́ны (неадуш.) азанава́нага (адуш.) |
азанава́ную |
азанава́нае |
азанава́ныя (неадуш.) азанава́ных (адуш.) |
| Т. |
азанава́ным |
азанава́най азанава́наю |
азанава́ным |
азанава́нымі |
| М. |
азанава́ным |
азанава́най |
азанава́ным |
азанава́ных |
Кароткая форма: азанава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
азанава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
азану́ецца |
азану́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
азанава́ўся |
азанава́ліся |
| ж. |
азанава́лася |
| н. |
азанава́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
азанава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
азану́ю |
азану́ем |
| 2-я ас. |
азану́еш |
азану́еце |
| 3-я ас. |
азану́е |
азану́юць |
| Прошлы час |
| м. |
азанава́ў |
азанава́лі |
| ж. |
азанава́ла |
| н. |
азанава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
азану́й |
азану́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
азану́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
азанава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
азану́ю |
азану́ем |
| 2-я ас. |
азану́еш |
азану́еце |
| 3-я ас. |
азану́е |
азану́юць |
| Прошлы час |
| м. |
азанава́ў |
азанава́лі |
| ж. |
азанава́ла |
| н. |
азанава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
азану́й |
азану́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
азанава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
азана́льнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
азана́льнасць |
азана́льнасці |
| Р. |
азана́льнасці |
азана́льнасцяў азана́льнасцей |
| Д. |
азана́льнасці |
азана́льнасцям |
| В. |
азана́льнасць |
азана́льнасці |
| Т. |
азана́льнасцю |
азана́льнасцямі |
| М. |
азана́льнасці |
азана́льнасцях |
Крыніцы:
piskunou2012.
азана́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
азана́льны |
азана́льная |
азана́льнае |
азана́льныя |
| Р. |
азана́льнага |
азана́льнай азана́льнае |
азана́льнага |
азана́льных |
| Д. |
азана́льнаму |
азана́льнай |
азана́льнаму |
азана́льным |
| В. |
азана́льны (неадуш.) азана́льнага (адуш.) |
азана́льную |
азана́льнае |
азана́льныя (неадуш.) азана́льных (адуш.) |
| Т. |
азана́льным |
азана́льнай азана́льнаю |
азана́льным |
азана́льнымі |
| М. |
азана́льным |
азана́льнай |
азана́льным |
азана́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
азана́тар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
азана́тар |
азана́тары |
| Р. |
азана́тара |
азана́тараў |
| Д. |
азана́тару |
азана́тарам |
| В. |
азана́тар |
азана́тары |
| Т. |
азана́тарам |
азана́тарамі |
| М. |
азана́тары |
азана́тарах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
азана́тарны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
азана́тарны |
азана́тарная |
азана́тарнае |
азана́тарныя |
| Р. |
азана́тарнага |
азана́тарнай азана́тарнае |
азана́тарнага |
азана́тарных |
| Д. |
азана́тарнаму |
азана́тарнай |
азана́тарнаму |
азана́тарным |
| В. |
азана́тарны (неадуш.) азана́тарнага (адуш.) |
азана́тарную |
азана́тарнае |
азана́тарныя (неадуш.) азана́тарных (адуш.) |
| Т. |
азана́тарным |
азана́тарнай азана́тарнаю |
азана́тарным |
азана́тарнымі |
| М. |
азана́тарным |
азана́тарнай |
азана́тарным |
азана́тарных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
азані́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
азані́д |
азані́ды |
| Р. |
азані́ду |
азані́даў |
| Д. |
азані́ду |
азані́дам |
| В. |
азані́д |
азані́ды |
| Т. |
азані́дам |
азані́дамі |
| М. |
азані́дзе |
азані́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.