Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

спрабава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спрабава́ны спрабава́ная спрабава́нае спрабава́ныя
Р. спрабава́нага спрабава́най
спрабава́нае
спрабава́нага спрабава́ных
Д. спрабава́наму спрабава́най спрабава́наму спрабава́ным
В. спрабава́ны (неадуш.)
спрабава́нага (адуш.)
спрабава́ную спрабава́нае спрабава́ныя (неадуш.)
спрабава́ных (адуш.)
Т. спрабава́ным спрабава́най
спрабава́наю
спрабава́ным спрабава́нымі
М. спрабава́ным спрабава́най спрабава́ным спрабава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

спрабава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спрабава́ны спрабава́ная спрабава́нае спрабава́ныя
Р. спрабава́нага спрабава́най
спрабава́нае
спрабава́нага спрабава́ных
Д. спрабава́наму спрабава́най спрабава́наму спрабава́ным
В. спрабава́ны (неадуш.)
спрабава́нага (адуш.)
спрабава́ную спрабава́нае спрабава́ныя (неадуш.)
спрабава́ных (адуш.)
Т. спрабава́ным спрабава́най
спрабава́наю
спрабава́ным спрабава́нымі
М. спрабава́ным спрабава́най спрабава́ным спрабава́ных

Крыніцы: piskunou2012.

спрабава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. спрабу́ецца спрабу́юцца
Прошлы час
м. спрабава́ўся спрабава́ліся
ж. спрабава́лася
н. спрабава́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

спрабава́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спрабу́ю спрабу́ем
2-я ас. спрабу́еш спрабу́еце
3-я ас. спрабу́е спрабу́юць
Прошлы час
м. спрабава́ў спрабава́лі
ж. спрабава́ла
н. спрабава́ла
Загадны лад
2-я ас. спрабу́й спрабу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час спрабу́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спрабану́ць

‘паспрабаваць што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спрабану́ спрабанё́м
2-я ас. спрабане́ш спрабаняце́
3-я ас. спрабане́ спрабану́ць
Прошлы час
м. спрабану́ў спрабану́лі
ж. спрабану́ла
н. спрабану́ла
Загадны лад
2-я ас. спрабані́ спрабані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час спрабану́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

спрабо́ўваць

‘спрабаваць што-небудзь і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спрабо́ўваю спрабо́ўваем
2-я ас. спрабо́ўваеш спрабо́ўваеце
3-я ас. спрабо́ўвае спрабо́ўваюць
Прошлы час
м. спрабо́ўваў спрабо́ўвалі
ж. спрабо́ўвала
н. спрабо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. спрабо́ўвай спрабо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час спрабо́ўваючы

Крыніцы: piskunou2012.

спра́ва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спра́ва спра́вы
Р. спра́вы спра́ў
Д. спра́ве спра́вам
В. спра́ву спра́вы
Т. спра́вай
спра́ваю
спра́вамі
М. спра́ве спра́вах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

спра́ва

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
спра́ва - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

справава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. справава́нне
Р. справава́ння
Д. справава́нню
В. справава́нне
Т. справава́ннем
М. справава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

справава́ць

‘панаваць, валадарыць, кіраваць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. справу́ю справу́ем
2-я ас. справу́еш справу́еце
3-я ас. справу́е справу́юць
Прошлы час
м. справава́ў справава́лі
ж. справава́ла
н. справава́ла
Загадны лад
2-я ас. справу́й справу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час справу́ючы

Крыніцы: piskunou2012.