Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

вязкацяку́чы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вязкацяку́чы вязкацяку́чая вязкацяку́чае вязкацяку́чыя
Р. вязкацяку́чага вязкацяку́чай
вязкацяку́чае		 вязкацяку́чага вязкацяку́чых
Д. вязкацяку́чаму вязкацяку́чай вязкацяку́чаму вязкацяку́чым
В. вязкацяку́чы (неадуш.)
вязкацяку́чага (адуш.)		 вязкацяку́чую вязкацяку́чае вязкацяку́чыя (неадуш.)
вязкацяку́чых (адуш.)
Т. вязкацяку́чым вязкацяку́чай
вязкацяку́чаю		 вязкацяку́чым вязкацяку́чымі
М. вязкацяку́чым вязкацяку́чай вязкацяку́чым вязкацяку́чых

Крыніцы: piskunou2012.

вязкацяку́чы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вязкацяку́чы вязкацяку́чая вязкацяку́чае вязкацяку́чыя
Р. вязкацяку́чага вязкацяку́чай
вязкацяку́чае		 вязкацяку́чага вязкацяку́чых
Д. вязкацяку́чаму вязкацяку́чай вязкацяку́чаму вязкацяку́чым
В. вязкацяку́чы (неадуш.)
вязкацяку́чага (адуш.)		 вязкацяку́чую вязкацяку́чае вязкацяку́чыя (неадуш.)
вязкацяку́чых (адуш.)
Т. вязкацяку́чым вязкацяку́чай
вязкацяку́чаю		 вязкацяку́чым вязкацяку́чымі
М. вязкацяку́чым вязкацяку́чай вязкацяку́чым вязкацяку́чых

Крыніцы: piskunou2012.

вя́зкі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вя́зкі вя́зкая вя́зкае вя́зкія
Р. вя́зкага вя́зкай
вя́зкае		 вя́зкага вя́зкіх
Д. вя́зкаму вя́зкай вя́зкаму вя́зкім
В. вя́зкі (неадуш.)
вя́зкага (адуш.)		 вя́зкую вя́зкае вя́зкія (неадуш.)
вя́зкіх (адуш.)
Т. вя́зкім вя́зкай
вя́зкаю		 вя́зкім вя́зкімі
М. вя́зкім вя́зкай вя́зкім вя́зкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Вя́зкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Вя́зкі
Р. Вя́зак
Вя́зкаў
Д. Вя́зкам
В. Вя́зкі
Т. Вя́зкамі
М. Вя́зках

вя́знеўка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вя́знеўка вя́знеўкі
Р. вя́знеўкі вя́зневак
Д. вя́знеўцы вя́знеўкам
В. вя́знеўку вя́зневак
Т. вя́знеўкай
вя́знеўкаю		 вя́знеўкамі
М. вя́знеўцы вя́знеўках

Крыніцы: piskunou2012.

вя́зніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вя́зніца вя́зніцы
Р. вя́зніцы вя́зніц
Д. вя́зніцы вя́зніцам
В. вя́зніцу вя́зніц
Т. вя́зніцай
вя́зніцаю		 вя́зніцамі
М. вя́зніцы вя́зніцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

вя́зніцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вя́зніцкі вя́зніцкая вя́зніцкае вя́зніцкія
Р. вя́зніцкага вя́зніцкай
вя́зніцкае		 вя́зніцкага вя́зніцкіх
Д. вя́зніцкаму вя́зніцкай вя́зніцкаму вя́зніцкім
В. вя́зніцкі (неадуш.)
вя́зніцкага (адуш.)		 вя́зніцкую вя́зніцкае вя́зніцкія (неадуш.)
вя́зніцкіх (адуш.)
Т. вя́зніцкім вя́зніцкай
вя́зніцкаю		 вя́зніцкім вя́зніцкімі
М. вя́зніцкім вя́зніцкай вя́зніцкім вя́зніцкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

вя́зніцтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. вя́зніцтва
Р. вя́зніцтва
Д. вя́зніцтву
В. вя́зніцтва
Т. вя́зніцтвам
М. вя́зніцтве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

вя́знуць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вя́зну вя́знем
2-я ас. вя́знеш вя́знеце
3-я ас. вя́зне вя́знуць
Прошлы час
м. вя́з вя́злі
ж. вя́зла
н. вя́зла
Дзеепрыслоўе
цяп. час вя́знучы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Вязо́вец

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Вязо́вец
Р. Вязо́ўца
Д. Вязо́ўцу
В. Вязо́вец
Т. Вязо́ўцам
М. Вязо́ўцы