вяза́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вяза́льны |
вяза́льная |
вяза́льнае |
вяза́льныя |
| Р. |
вяза́льнага |
вяза́льнай вяза́льнае |
вяза́льнага |
вяза́льных |
| Д. |
вяза́льнаму |
вяза́льнай |
вяза́льнаму |
вяза́льным |
| В. |
вяза́льны (неадуш.) вяза́льнага (адуш.) |
вяза́льную |
вяза́льнае |
вяза́льныя (неадуш.) вяза́льных (адуш.) |
| Т. |
вяза́льным |
вяза́льнай вяза́льнаю |
вяза́льным |
вяза́льнымі |
| М. |
вяза́льным |
вяза́льнай |
вяза́льным |
вяза́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вяза́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вяза́льшчык |
вяза́льшчыкі |
| Р. |
вяза́льшчыка |
вяза́льшчыкаў |
| Д. |
вяза́льшчыку |
вяза́льшчыкам |
| В. |
вяза́льшчыка |
вяза́льшчыкаў |
| Т. |
вяза́льшчыкам |
вяза́льшчыкамі |
| М. |
вяза́льшчыку |
вяза́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вяза́льшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вяза́льшчыца |
вяза́льшчыцы |
| Р. |
вяза́льшчыцы |
вяза́льшчыц |
| Д. |
вяза́льшчыцы |
вяза́льшчыцам |
| В. |
вяза́льшчыцу |
вяза́льшчыц |
| Т. |
вяза́льшчыцай вяза́льшчыцаю |
вяза́льшчыцамі |
| М. |
вяза́льшчыцы |
вяза́льшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вяза́начка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вяза́начка |
вяза́начкі |
| Р. |
вяза́начкі |
вяза́начак |
| Д. |
вяза́начцы |
вяза́начкам |
| В. |
вяза́начку |
вяза́начкі |
| Т. |
вяза́начкай вяза́начкаю |
вяза́начкамі |
| М. |
вяза́начцы |
вяза́начках |
Крыніцы:
piskunou2012.
вя́занка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вя́занка |
вя́занкі |
| Р. |
вя́занкі |
вя́занак |
| Д. |
вя́занцы |
вя́занкам |
| В. |
вя́занку |
вя́занкі |
| Т. |
вя́занкай вя́занкаю |
вя́занкамі |
| М. |
вя́занцы |
вя́занках |
Крыніцы:
tsblm1996,
tsbm1984.
вяза́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вяза́нка |
вяза́нкі |
| Р. |
вяза́нкі |
вяза́нак |
| Д. |
вяза́нцы |
вяза́нкам |
| В. |
вяза́нку |
вяза́нкі |
| Т. |
вяза́нкай вяза́нкаю |
вяза́нкамі |
| М. |
вяза́нцы |
вяза́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Вя́занка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Вя́занка |
| Р. |
Вя́занкі |
| Д. |
Вя́занцы |
| В. |
Вя́занку |
| Т. |
Вя́занкай Вя́занкаю |
| М. |
Вя́занцы |
вяза́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вяза́нне |
вяза́нні |
| Р. |
вяза́ння |
вяза́нняў |
| Д. |
вяза́нню |
вяза́нням |
| В. |
вяза́нне |
вяза́нні |
| Т. |
вяза́ннем |
вяза́ннямі |
| М. |
вяза́нні |
вяза́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вяза́ннік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вяза́ннік |
вяза́ннікі |
| Р. |
вяза́нніка |
вяза́ннікаў |
| Д. |
вяза́нніку |
вяза́ннікам |
| В. |
вяза́нніка |
вяза́ннікаў |
| Т. |
вяза́ннікам |
вяза́ннікамі |
| М. |
вяза́нніку |
вяза́нніках |
Крыніцы:
piskunou2012.