наначасці́ца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
наначасці́ца |
наначасці́цы |
| Р. |
наначасці́цы |
наначасці́ц |
| Д. |
наначасці́цы |
наначасці́цам |
| В. |
наначасці́цу |
наначасці́цы |
| Т. |
наначасці́цай наначасці́цаю |
наначасці́цамі |
| М. |
наначасці́цы |
наначасці́цах |
Крыніцы:
piskunou2012.
нанашурпа́тасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
нанашурпа́тасць |
| Р. |
нанашурпа́тасці |
| Д. |
нанашурпа́тасці |
| В. |
нанашурпа́тасць |
| Т. |
нанашурпа́тасцю |
| М. |
нанашурпа́тасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
Нанда́ткі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Нанда́ткі |
| Р. |
Нанда́так Нанда́ткаў |
| Д. |
Нанда́ткам |
| В. |
Нанда́ткі |
| Т. |
Нанда́ткамі |
| М. |
Нанда́тках |
на́нду
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
на́нду |
на́нду |
| Р. |
на́нду |
на́нду |
| Д. |
на́нду |
на́нду |
| В. |
на́нду |
на́нду |
| Т. |
на́нду |
на́нду |
| М. |
на́нду |
на́нду |
Іншыя варыянты:
нанду́.
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
нанду́
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нанду́ |
нанду́ |
| Р. |
нанду́ |
нанду́ |
| Д. |
нанду́ |
нанду́ |
| В. |
нанду́ |
нанду́ |
| Т. |
нанду́ |
нанду́ |
| М. |
нанду́ |
нанду́ |
Іншыя варыянты:
на́нду.
Крыніцы:
krapivabr2012.
нанервава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нанярву́юся |
нанярву́емся |
| 2-я ас. |
нанярву́ешся |
нанярву́ецеся |
| 3-я ас. |
нанярву́ецца |
нанярву́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
нанервава́ўся |
нанервава́ліся |
| ж. |
нанервава́лася |
| н. |
нанервава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нанярву́йся |
нанярву́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нанервава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
нане́сены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нане́сены |
нане́сеная |
нане́сенае |
нане́сеныя |
| Р. |
нане́сенага |
нане́сенай нане́сенае |
нане́сенага |
нане́сеных |
| Д. |
нане́сенаму |
нане́сенай |
нане́сенаму |
нане́сеным |
| В. |
нане́сены (неадуш.) нане́сенага (адуш.) |
нане́сеную |
нане́сенае |
нане́сеныя (неадуш.) нане́сеных (адуш.) |
| Т. |
нане́сеным |
нане́сенай нане́сенаю |
нане́сеным |
нане́сенымі |
| М. |
нане́сеным |
нане́сенай |
нане́сеным |
нане́сеных |
Кароткая форма: нане́сена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
нане́сці
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нанясу́ |
нанясё́м |
| 2-я ас. |
нанясе́ш |
нанесяце́ |
| 3-я ас. |
нанясе́ |
нанясу́ць |
| Прошлы час |
| м. |
нанё́с |
нане́слі |
| ж. |
нане́сла |
| н. |
нане́сла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нанясі́ |
нанясі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нанё́сшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нане́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нане́т |
нане́ты |
| Р. |
нане́та |
нане́таў |
| Д. |
нане́ту |
нане́там |
| В. |
нане́т |
нане́ты |
| Т. |
нане́там |
нане́тамі |
| М. |
нане́це |
нане́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.