нанасі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нанашу́ |
нано́сім |
| 2-я ас. |
нано́сіш |
нано́сіце |
| 3-я ас. |
нано́сіць |
нано́сяць |
| Прошлы час |
| м. |
нанасі́ў |
нанасі́лі |
| ж. |
нанасі́ла |
| н. |
нанасі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нанасі́ |
нанасі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нанасі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
На́наскава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
На́наскава |
| Р. |
На́наскава |
| Д. |
На́наскаву |
| В. |
На́наскава |
| Т. |
На́наскавам |
| М. |
На́наскаве |
нанатэхнало́гія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нанатэхнало́гія |
нанатэхнало́гіі |
| Р. |
нанатэхнало́гіі |
нанатэхнало́гій |
| Д. |
нанатэхнало́гіі |
нанатэхнало́гіям |
| В. |
нанатэхнало́гію |
нанатэхнало́гіі |
| Т. |
нанатэхнало́гіяй нанатэхнало́гіяю |
нанатэхнало́гіямі |
| М. |
нанатэхнало́гіі |
нанатэхнало́гіях |
Крыніцы:
piskunou2012.
нанатэхно́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нанатэхно́лаг |
нанатэхно́лагі |
| Р. |
нанатэхно́лага |
нанатэхно́лагаў |
| Д. |
нанатэхно́лагу |
нанатэхно́лагам |
| В. |
нанатэхно́лага |
нанатэхно́лагаў |
| Т. |
нанатэхно́лагам |
нанатэхно́лагамі |
| М. |
нанатэхно́лагу |
нанатэхно́лагах |
Крыніцы:
piskunou2012.
нанафара́да
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нанафара́да |
нанафара́ды |
| Р. |
нанафара́ды |
нанафара́д |
| Д. |
нанафара́дзе |
нанафара́дам |
| В. |
нанафара́ду |
нанафара́ды |
| Т. |
нанафара́дай нанафара́даю |
нанафара́дамі |
| М. |
нанафара́дзе |
нанафара́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
нанафіето́з
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
нанафіето́з |
| Р. |
нанафіето́зу |
| Д. |
нанафіето́зу |
| В. |
нанафіето́з |
| Т. |
нанафіето́зам |
| М. |
нанафіето́зе |
Крыніцы:
piskunou2012.
на́нач
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| на́нач |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
наначасці́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
наначасці́нка |
наначасці́нкі |
| Р. |
наначасці́нкі |
наначасці́нак |
| Д. |
наначасці́нцы |
наначасці́нкам |
| В. |
наначасці́нку |
наначасці́нкі |
| Т. |
наначасці́нкай наначасці́нкаю |
наначасці́нкамі |
| М. |
наначасці́нцы |
наначасці́нках |
Крыніцы:
piskunou2012.