Verbum

анлайнавы слоўнік

Кры́чава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крычава́тка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крычаве́ц

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

крыча́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Кры́чаў

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012.

кры́чаўскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	кры́чаўскі	кры́чаўская	кры́чаўскае	кры́чаўскія
Р.	кры́чаўскага	кры́чаўскай кры́чаўскае	кры́чаўскага	кры́чаўскіх
Д.	кры́чаўскаму	кры́чаўскай	кры́чаўскаму	кры́чаўскім
В.	кры́чаўскі (неадуш.) кры́чаўскага (адуш.)	кры́чаўскую	кры́чаўскае	кры́чаўскія (неадуш.) кры́чаўскіх (адуш.)
Т.	кры́чаўскім	кры́чаўскай кры́чаўскаю	кры́чаўскім	кры́чаўскімі
М.	кры́чаўскім	кры́чаўскай	кры́чаўскім	кры́чаўскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

крычаўча́нка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

крыча́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Кры́чкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

кры́чма

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
кры́чма	-	-

Крыніцы: piskunou2012.