фенагенеты́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
фенагенеты́чны |
фенагенеты́чная |
фенагенеты́чнае |
фенагенеты́чныя |
| Р. |
фенагенеты́чнага |
фенагенеты́чнай фенагенеты́чнае |
фенагенеты́чнага |
фенагенеты́чных |
| Д. |
фенагенеты́чнаму |
фенагенеты́чнай |
фенагенеты́чнаму |
фенагенеты́чным |
| В. |
фенагенеты́чны (неадуш.) |
фенагенеты́чную |
фенагенеты́чнае |
фенагенеты́чныя (неадуш.) |
| Т. |
фенагенеты́чным |
фенагенеты́чнай фенагенеты́чнаю |
фенагенеты́чным |
фенагенеты́чнымі |
| М. |
фенагенеты́чным |
фенагенеты́чнай |
фенагенеты́чным |
фенагенеты́чных |
Крыніцы:
prym2009,
sbm2012.
фенадо́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
фенадо́н |
| Р. |
фенадо́ну |
| Д. |
фенадо́ну |
| В. |
фенадо́н |
| Т. |
фенадо́нам |
| М. |
фенадо́не |
Крыніцы:
piskunou2012.
феназепа́м
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
феназепа́м |
| Р. |
феназепа́му |
| Д. |
феназепа́му |
| В. |
феназепа́м |
| Т. |
феназепа́мам |
| М. |
феназепа́ме |
Крыніцы:
piskunou2012.
фенакі́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
фенакі́т |
| Р. |
фенакі́ту |
| Д. |
фенакі́ту |
| В. |
фенакі́т |
| Т. |
фенакі́там |
| М. |
фенакі́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
фенако́д
‘вымерлае млекакормячае’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
фенако́д |
фенако́ды |
| Р. |
фенако́да |
фенако́даў |
| Д. |
фенако́ду |
фенако́дам |
| В. |
фенако́да |
фенако́даў |
| Т. |
фенако́дам |
фенако́дамі |
| М. |
фенако́дзе |
фенако́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
фенако́дус
‘вымерлае млекакормячае’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
фенако́дус |
фенако́дусы |
| Р. |
фенако́дуса |
фенако́дусаў |
| Д. |
фенако́дусу |
фенако́дусам |
| В. |
фенако́дуса |
фенако́дусаў |
| Т. |
фенако́дусам |
фенако́дусамі |
| М. |
фенако́дусе |
фенако́дусах |
Крыніцы:
piskunou2012.
фенако́пія
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
фенако́пія |
фенако́піі |
| Р. |
фенако́піі |
фенако́пій |
| Д. |
фенако́піі |
фенако́піям |
| В. |
фенако́пію |
фенако́піі |
| Т. |
фенако́піяй фенако́піяю |
фенако́піямі |
| М. |
фенако́піі |
фенако́піях |
Крыніцы:
piskunou2012.
феналагі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
феналагі́чны |
феналагі́чная |
феналагі́чнае |
феналагі́чныя |
| Р. |
феналагі́чнага |
феналагі́чнай феналагі́чнае |
феналагі́чнага |
феналагі́чных |
| Д. |
феналагі́чнаму |
феналагі́чнай |
феналагі́чнаму |
феналагі́чным |
| В. |
феналагі́чны (неадуш.) феналагі́чнага (адуш.) |
феналагі́чную |
феналагі́чнае |
феналагі́чныя (неадуш.) феналагі́чных (адуш.) |
| Т. |
феналагі́чным |
феналагі́чнай феналагі́чнаю |
феналагі́чным |
феналагі́чнымі |
| М. |
феналагі́чным |
феналагі́чнай |
феналагі́чным |
феналагі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
феналі́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
феналі́т |
| Р. |
феналі́ту |
| Д. |
феналі́ту |
| В. |
феналі́т |
| Т. |
феналі́там |
| М. |
феналі́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.