накаксо́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
накаксо́ваны |
накаксо́ваная |
накаксо́ванае |
накаксо́ваныя |
| Р. |
накаксо́ванага |
накаксо́ванай
накаксо́ванае |
накаксо́ванага |
накаксо́ваных |
| Д. |
накаксо́ванаму |
накаксо́ванай |
накаксо́ванаму |
накаксо́ваным |
| В. |
накаксо́ваны
накаксо́ванага |
накаксо́ваную |
накаксо́ванае |
накаксо́ваныя
накаксо́ваных |
| Т. |
накаксо́ваным |
накаксо́ванай
накаксо́ванаю |
накаксо́ваным |
накаксо́ванымі |
| М. |
накаксо́ваным |
накаксо́ванай |
накаксо́ваным |
накаксо́ваных |
Кароткая форма: накаксо́вана.
Крыніцы:
dzsl2007,
sbm2012.
нака́л
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
нака́л |
| Р. |
нака́лу |
| Д. |
нака́лу |
| В. |
нака́л |
| Т. |
нака́лам |
| М. |
нака́ле |
Крыніцы:
tsbm1984.
накаламе́сіць
‘напракудзіць, насваволіць; прывесці што-небудзь у беспарадак’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
накаламе́шу |
накаламе́сім |
| 2-я ас. |
накаламе́сіш |
накаламе́сіце |
| 3-я ас. |
накаламе́сіць |
накаламе́сяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
накаламе́сіў |
накаламе́сілі |
| ж. |
накаламе́сіла |
| н. |
накаламе́сіла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
накаламе́сь |
накаламе́сьце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
накаламе́сіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
накаламу́ціць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
накаламу́чу |
накаламу́цім |
| 2-я ас. |
накаламу́ціш |
накаламу́ціце |
| 3-я ас. |
накаламу́ціць |
накаламу́цяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
накаламу́ціў |
накаламу́цілі |
| ж. |
накаламу́ціла |
| н. |
накаламу́ціла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
накаламу́ць |
накаламу́цьце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
накаламу́ціўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
накалаці́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
накалачу́ся |
накало́цімся |
| 2-я ас. |
накало́цішся |
накало́ціцеся |
| 3-я ас. |
накало́ціцца |
накало́цяцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
накалаці́ўся |
накалаці́ліся |
| ж. |
накалаці́лася |
| н. |
накалаці́лася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
накалаці́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
накалаці́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
накалачу́ |
накало́цім |
| 2-я ас. |
накало́ціш |
накало́ціце |
| 3-я ас. |
накало́ціць |
накало́цяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
накалаці́ў |
накалаці́лі |
| ж. |
накалаці́ла |
| н. |
накалаці́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
накалаці́ |
накалаці́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
накалаці́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
накалашма́ціць
‘пашматаць, патузаць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
накалашма́чу |
накалашма́цім |
| 2-я ас. |
накалашма́ціш |
накалашма́ціце |
| 3-я ас. |
накалашма́ціць |
накалашма́цяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
накалашма́ціў |
накалашма́цілі |
| ж. |
накалашма́ціла |
| н. |
накалашма́ціла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
накалашма́ць |
накалашма́цьце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
накалашма́ціўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
накалашма́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
накалашма́чаны |
накалашма́чаная |
накалашма́чанае |
накалашма́чаныя |
| Р. |
накалашма́чанага |
накалашма́чанай
накалашма́чанае |
накалашма́чанага |
накалашма́чаных |
| Д. |
накалашма́чанаму |
накалашма́чанай |
накалашма́чанаму |
накалашма́чаным |
| В. |
накалашма́чаны (неадуш.)
накалашма́чанага (адуш.) |
накалашма́чаную |
накалашма́чанае |
накалашма́чаныя (неадуш.)
накалашма́чаных (адуш.) |
| Т. |
накалашма́чаным |
накалашма́чанай
накалашма́чанаю |
накалашма́чаным |
накалашма́чанымі |
| М. |
накалашма́чаным |
накалашма́чанай |
накалашма́чаным |
накалашма́чаных |
Крыніцы:
piskunou2012.