зво́дзіцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| зво́джуся | зво́дзімся | |
| зво́дзішся | зво́дзіцеся | |
| зво́дзіцца | зво́дзяцца | |
| Прошлы час | ||
| зво́дзіўся | зво́дзіліся | |
| зво́дзілася | ||
| зво́дзілася | ||
| Загадны лад | ||
| зво́дзься | зво́дзьцеся | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| зво́дзячыся | ||
Крыніцы:
зво́дзіць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| зво́джу | зво́дзім | |
| зво́дзіш | зво́дзіце | |
| зво́дзіць | зво́дзяць | |
| Прошлы час | ||
| зво́дзіў | зво́дзілі | |
| зво́дзіла | ||
| зво́дзіла | ||
| Загадны лад | ||
| зво́дзь | зво́дзьце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| зво́дзячы | ||
Крыніцы:
зво́дка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| зво́дка | зво́дкі | |
| зво́дкі | зво́дак | |
| зво́дцы | зво́дкам | |
| зво́дку | зво́дкі | |
| зво́дкай зво́дкаю |
зво́дкамі | |
| зво́дцы | зво́дках |
Крыніцы:
зво́длівы
прыметнік, якасны
| зво́длівы | зво́длівая | зво́длівае | зво́длівыя | |
| зво́длівага | зво́длівай зво́длівае |
зво́длівага | зво́длівых | |
| зво́дліваму | зво́длівай | зво́дліваму | зво́длівым | |
| зво́длівы ( зво́длівага ( |
зво́длівую | зво́длівае | зво́длівыя ( зво́длівых ( |
|
| зво́длівым | зво́длівай зво́дліваю |
зво́длівым | зво́длівымі | |
| зво́длівым | зво́длівай | зво́длівым | зво́длівых | |
Крыніцы:
зво́дмаладзь
прыслоўе
| зво́дмаладзь | - | - |
Крыніцы:
зво́дна
прыслоўе
| зво́дна | - | - |
Крыніцы:
зво́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| зво́днік | зво́днікі | |
| зво́дніка | зво́днікаў | |
| зво́дніку | зво́днікам | |
| зво́дніка | зво́днікаў | |
| зво́днікам | зво́днікамі | |
| зво́дніку | зво́дніках |
Крыніцы:
зво́дніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| зво́дніца | зво́дніцы | |
| зво́дніцы | зво́дніц | |
| зво́дніцы | зво́дніцам | |
| зво́дніцу | зво́дніц | |
| зво́дніцай зво́дніцаю |
зво́дніцамі | |
| зво́дніцы | зво́дніцах |
Крыніцы:
зво́дніцкі
прыметнік, адносны
| зво́дніцкі | зво́дніцкая | зво́дніцкае | зво́дніцкія | |
| зво́дніцкага | зво́дніцкай зво́дніцкае |
зво́дніцкага | зво́дніцкіх | |
| зво́дніцкаму | зво́дніцкай | зво́дніцкаму | зво́дніцкім | |
| зво́дніцкі ( зво́дніцкага ( |
зво́дніцкую | зво́дніцкае | зво́дніцкія ( зво́дніцкіх ( |
|
| зво́дніцкім | зво́дніцкай зво́дніцкаю |
зво́дніцкім | зво́дніцкімі | |
| зво́дніцкім | зво́дніцкай | зво́дніцкім | зво́дніцкіх | |
Крыніцы:
зво́дніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| зво́дніцтва | |
| зво́дніцтва | |
| зво́дніцтву | |
| зво́дніцтва | |
| зво́дніцтвам | |
| зво́дніцтве |
Крыніцы: