звінава́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звінава́чваюся |
звінава́чваемся |
| 2-я ас. |
звінава́чваешся |
звінава́чваецеся |
| 3-я ас. |
звінава́чваецца |
звінава́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
звінава́чваўся |
звінава́чваліся |
| ж. |
звінава́чвалася |
| н. |
звінава́чвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звінава́чвайся |
звінава́чвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
звінава́чваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
звінава́чваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звінава́чваю |
звінава́чваем |
| 2-я ас. |
звінава́чваеш |
звінава́чваеце |
| 3-я ас. |
звінава́чвае |
звінава́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
звінава́чваў |
звінава́чвалі |
| ж. |
звінава́чвала |
| н. |
звінава́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звінава́чвай |
звінава́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
звінава́чваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
звіна́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звіна́юся |
звіна́емся |
| 2-я ас. |
звіна́ешся |
звіна́ецеся |
| 3-я ас. |
звіна́ецца |
звіна́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
звіна́ўся |
звіна́ліся |
| ж. |
звіна́лася |
| н. |
звіна́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звіна́йся |
звіна́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
звіна́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
звіна́ць
‘згортваць, загортваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звіна́ю |
звіна́ем |
| 2-я ас. |
звіна́еш |
звіна́еце |
| 3-я ас. |
звіна́е |
звіна́юць |
| Прошлы час |
| м. |
звіна́ў |
звіна́лі |
| ж. |
звіна́ла |
| н. |
звіна́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звіна́й |
звіна́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
звіна́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
звіне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
звіне́нне |
| Р. |
звіне́ння |
| Д. |
звіне́нню |
| В. |
звіне́нне |
| Т. |
звіне́ннем |
| М. |
звіне́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
зві́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зві́нены |
зві́неная |
зві́ненае |
зві́неныя |
| Р. |
зві́ненага |
зві́ненай зві́ненае |
зві́ненага |
зві́неных |
| Д. |
зві́ненаму |
зві́ненай |
зві́ненаму |
зві́неным |
| В. |
зві́нены (неадуш.) зві́ненага (адуш.) |
зві́неную |
зві́ненае |
зві́неныя (неадуш.) зві́неных (адуш.) |
| Т. |
зві́неным |
зві́ненай зві́ненаю |
зві́неным |
зві́ненымі |
| М. |
зві́неным |
зві́ненай |
зві́неным |
зві́неных |
Крыніцы:
piskunou2012.
звіне́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звіню́ |
звіні́м |
| 2-я ас. |
звіні́ш |
звініце́ |
| 3-я ас. |
звіні́ць |
звіня́ць |
| Прошлы час |
| м. |
звіне́ў |
звіне́лі |
| ж. |
звіне́ла |
| н. |
звіне́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звіні́ |
звіні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
звінючы́ |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
звіну́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
звіну́ты |
звіну́тая |
звіну́тае |
звіну́тыя |
| Р. |
звіну́тага |
звіну́тай звіну́тае |
звіну́тага |
звіну́тых |
| Д. |
звіну́таму |
звіну́тай |
звіну́таму |
звіну́тым |
| В. |
звіну́ты (неадуш.) звіну́тага (адуш.) |
звіну́тую |
звіну́тае |
звіну́тыя (неадуш.) звіну́тых (адуш.) |
| Т. |
звіну́тым |
звіну́тай звіну́таю |
звіну́тым |
звіну́тымі |
| М. |
звіну́тым |
звіну́тай |
звіну́тым |
звіну́тых |
Крыніцы:
piskunou2012.
звіну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звіну́ся |
звінё́мся |
| 2-я ас. |
звіне́шся |
звіняце́ся |
| 3-я ас. |
звіне́цца |
звіну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
звіну́ўся |
звіну́ліся |
| ж. |
звіну́лася |
| н. |
звіну́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звіні́ся |
звіні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
звіну́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.