звёназбо́ршчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
звёназбо́ршчык |
звёназбо́ршчыкі |
| Р. |
звёназбо́ршчыка |
звёназбо́ршчыкаў |
| Д. |
звёназбо́ршчыку |
звёназбо́ршчыкам |
| В. |
звёназбо́ршчыка |
звёназбо́ршчыкаў |
| Т. |
звёназбо́ршчыкам |
звёназбо́ршчыкамі |
| М. |
звёназбо́ршчыку |
звёназбо́ршчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
звё́рстванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
звё́рстванне |
| Р. |
звё́рствання |
| Д. |
звё́рстванню |
| В. |
звё́рстванне |
| Т. |
звё́рстваннем |
| М. |
звё́рстванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
звё́рствацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
звё́рстваецца |
звё́рстваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
звё́рстваўся |
звё́рстваліся |
| ж. |
звё́рствалася |
| н. |
звё́рствалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
звё́рстваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звё́рстваю |
звё́рстваем |
| 2-я ас. |
звё́рстваеш |
звё́рстваеце |
| 3-я ас. |
звё́рствае |
звё́рстваюць |
| Прошлы час |
| м. |
звё́рстваў |
звё́рствалі |
| ж. |
звё́рствала |
| н. |
звё́рствала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звё́рствай |
звё́рствайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
звё́рстваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
звё́рткасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
звё́рткасць |
| Р. |
звё́рткасці |
| Д. |
звё́рткасці |
| В. |
звё́рткасць |
| Т. |
звё́рткасцю |
| М. |
звё́рткасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
звіва́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
звіва́нне |
| Р. |
звіва́ння |
| Д. |
звіва́нню |
| В. |
звіва́нне |
| Т. |
звіва́ннем |
| М. |
звіва́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
звіва́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
звіва́ны |
звіва́ная |
звіва́нае |
звіва́ныя |
| Р. |
звіва́нага |
звіва́най звіва́нае |
звіва́нага |
звіва́ных |
| Д. |
звіва́наму |
звіва́най |
звіва́наму |
звіва́ным |
| В. |
звіва́ны |
звіва́ную |
звіва́нае |
звіва́ныя |
| Т. |
звіва́ным |
звіва́най звіва́наю |
звіва́ным |
звіва́нымі |
| М. |
звіва́ным |
звіва́най |
звіва́ным |
звіва́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
звіва́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
звіва́ны |
звіва́ная |
звіва́нае |
звіва́ныя |
| Р. |
звіва́нага |
звіва́най звіва́нае |
звіва́нага |
звіва́ных |
| Д. |
звіва́наму |
звіва́най |
звіва́наму |
звіва́ным |
| В. |
звіва́ны |
звіва́ную |
звіва́нае |
звіва́ныя |
| Т. |
звіва́ным |
звіва́най звіва́наю |
звіва́ным |
звіва́нымі |
| М. |
звіва́ным |
звіва́най |
звіва́ным |
звіва́ных |
Кароткая форма: звіва́на.
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.