пляву́згнуць
‘сказануць што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пляву́згну |
пляву́згнем |
| 2-я ас. |
пляву́згнеш |
пляву́згнеце |
| 3-я ас. |
пляву́згне |
пляву́згнуць |
| Прошлы час |
| м. |
пляву́згнуў |
пляву́згнулі |
| ж. |
пляву́згнула |
| н. |
пляву́згнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пляву́згні |
пляву́згніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пляву́згнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
плявузго́та
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
плявузго́та |
| Р. |
плявузго́ты |
| Д. |
плявузго́це |
| В. |
плявузго́ту |
| Т. |
плявузго́тай плявузго́таю |
| М. |
плявузго́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
пляву́знік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пляву́знік |
пляву́знікі |
| Р. |
пляву́зніка |
пляву́знікаў |
| Д. |
пляву́зніку |
пляву́знікам |
| В. |
пляву́зніка |
пляву́знікаў |
| Т. |
пляву́знікам |
пляву́знікамі |
| М. |
пляву́зніку |
пляву́зніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пляву́зніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пляву́зніца |
пляву́зніцы |
| Р. |
пляву́зніцы |
пляву́зніц |
| Д. |
пляву́зніцы |
пляву́зніцам |
| В. |
пляву́зніцу |
пляву́зніц |
| Т. |
пляву́зніцай пляву́зніцаю |
пляву́зніцамі |
| М. |
пляву́зніцы |
пляву́зніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
пля́га
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пля́га |
| Р. |
пля́гі |
| Д. |
пля́зе |
| В. |
пля́гу |
| Т. |
пля́гай пля́гаю |
| М. |
пля́зе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пляго́та
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пляго́та |
| Р. |
пляго́ты |
| Д. |
пляго́це |
| В. |
пляго́ту |
| Т. |
пляго́тай пляго́таю |
| М. |
пляго́це |
Крыніцы:
piskunou2012.
пля́ж
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пля́ж |
пля́жы |
| Р. |
пля́жа |
пля́жаў |
| Д. |
пля́жу |
пля́жам |
| В. |
пля́ж |
пля́жы |
| Т. |
пля́жам |
пля́жамі |
| М. |
пля́жы |
пля́жах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пля́жанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пля́жанне |
| Р. |
пля́жання |
| Д. |
пля́жанню |
| В. |
пля́жанне |
| Т. |
пля́жаннем |
| М. |
пля́жанні |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
пля́жнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пля́жнік |
пля́жнікі |
| Р. |
пля́жніка |
пля́жнікаў |
| Д. |
пля́жніку |
пля́жнікам |
| В. |
пля́жніка |
пля́жнікаў |
| Т. |
пля́жнікам |
пля́жнікамі |
| М. |
пля́жніку |
пля́жніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пля́жніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пля́жніца |
пля́жніцы |
| Р. |
пля́жніцы |
пля́жніц |
| Д. |
пля́жніцы |
пля́жніцам |
| В. |
пля́жніцу |
пля́жніц |
| Т. |
пля́жніцай пля́жніцаю |
пля́жніцамі |
| М. |
пля́жніцы |
пля́жніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.