Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

спачу́цце

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. спачу́цце
Р. спачу́цця
Д. спачу́ццю
В. спачу́цце
Т. спачу́ццем
М. спачу́цці

Крыніцы: piskunou2012.

спачу́ць

‘выказаць спачуванне каму-небудзь, чаму-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спачу́ю спачу́ем
2-я ас. спачу́еш спачу́еце
3-я ас. спачу́е спачу́юць
Прошлы час
м. спачу́ў спачу́лі
ж. спачу́ла
н. спачу́ла
Загадны лад
2-я ас. спачу́й спачу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час спачу́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

спачыва́льня

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спачыва́льня спачыва́льні
Р. спачыва́льні спачыва́лень
спачыва́льняў
Д. спачыва́льні спачыва́льням
В. спачыва́льню спачыва́льні
Т. спачыва́льняй
спачыва́льняю
спачыва́льнямі
М. спачыва́льні спачыва́льнях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спачыва́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. спачыва́нне
Р. спачыва́ння
Д. спачыва́нню
В. спачыва́нне
Т. спачыва́ннем
М. спачыва́нні

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спачыва́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спачыва́ю спачыва́ем
2-я ас. спачыва́еш спачыва́еце
3-я ас. спачыва́е спачыва́юць
Прошлы час
м. спачыва́ў спачыва́лі
ж. спачыва́ла
н. спачыва́ла
Загадны лад
2-я ас. спачыва́й спачыва́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час спачыва́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спачы́лы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спачы́лы спачы́лая спачы́лае спачы́лыя
Р. спачы́лага спачы́лай
спачы́лае
спачы́лага спачы́лых
Д. спачы́ламу спачы́лай спачы́ламу спачы́лым
В. спачы́лы (неадуш.)
спачы́лага (адуш.)
спачы́лую спачы́лае спачы́лыя (неадуш.)
спачы́лых (адуш.)
Т. спачы́лым спачы́лай
спачы́лаю
спачы́лым спачы́лымі
М. спачы́лым спачы́лай спачы́лым спачы́лых

Крыніцы: piskunou2012.

спачы́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. спачы́н
Р. спачы́ну
Д. спачы́ну
В. спачы́н
Т. спачы́нам
М. спачы́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спачы́нак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. спачы́нак
Р. спачы́нку
Д. спачы́нку
В. спачы́нак
Т. спачы́нкам
М. спачы́нку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Спачы́нак

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Спачы́нак
Р. Спачы́нка
Д. Спачы́нку
В. Спачы́нак
Т. Спачы́нкам
М. Спачы́нку

спачына́ць

‘атрымліваць перапынак у працы, занятках; атрымліваць супакой у смерці’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. спачына́ю спачына́ем
2-я ас. спачына́еш спачына́еце
3-я ас. спачына́е спачына́юць
Прошлы час
м. спачына́ў спачына́лі
ж. спачына́ла
н. спачына́ла
Загадны лад
2-я ас. спачына́й спачына́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час спачына́ючы

Крыніцы: piskunou2012.