звераво́д
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
звераво́д |
звераво́ды |
| Р. |
звераво́да |
звераво́даў |
| Д. |
звераво́ду |
звераво́дам |
| В. |
звераво́да |
звераво́даў |
| Т. |
звераво́дам |
звераво́дамі |
| М. |
звераво́дзе |
звераво́дах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
звераво́дства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
звераво́дства |
| Р. |
звераво́дства |
| Д. |
звераво́дству |
| В. |
звераво́дства |
| Т. |
звераво́дствам |
| М. |
звераво́дстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
звераво́дчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
звераво́дчы |
звераво́дчая |
звераво́дчае |
звераво́дчыя |
| Р. |
звераво́дчага |
звераво́дчай звераво́дчае |
звераво́дчага |
звераво́дчых |
| Д. |
звераво́дчаму |
звераво́дчай |
звераво́дчаму |
звераво́дчым |
| В. |
звераво́дчы (неадуш.) звераво́дчага (адуш.) |
звераво́дчую |
звераво́дчае |
звераво́дчыя (неадуш.) звераво́дчых (адуш.) |
| Т. |
звераво́дчым |
звераво́дчай звераво́дчаю |
звераво́дчым |
звераво́дчымі |
| М. |
звераво́дчым |
звераво́дчай |
звераво́дчым |
звераво́дчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зверагадава́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зверагадава́льнік |
зверагадава́льнікі |
| Р. |
зверагадава́льніка |
зверагадава́льнікаў |
| Д. |
зверагадава́льніку |
зверагадава́льнікам |
| В. |
зверагадава́льнік |
зверагадава́льнікі |
| Т. |
зверагадава́льнікам |
зверагадава́льнікамі |
| М. |
зверагадава́льніку |
зверагадава́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
зверагадо́вец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зверагадо́вец |
зверагадо́ўцы |
| Р. |
зверагадо́ўца |
зверагадо́ўцаў |
| Д. |
зверагадо́ўцу |
зверагадо́ўцам |
| В. |
зверагадо́ўца |
зверагадо́ўцаў |
| Т. |
зверагадо́ўцам |
зверагадо́ўцамі |
| М. |
зверагадо́ўцу |
зверагадо́ўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зверагадо́ўля
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зверагадо́ўля |
| Р. |
зверагадо́ўлі |
| Д. |
зверагадо́ўлі |
| В. |
зверагадо́ўлю |
| Т. |
зверагадо́ўляй зверагадо́ўляю |
| М. |
зверагадо́ўлі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зверагадо́ўца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зверагадо́ўца |
зверагадо́ўцы |
| Р. |
зверагадо́ўцы |
зверагадо́ўцаў |
| Д. |
зверагадо́ўцу |
зверагадо́ўцам |
| В. |
зверагадо́ўцу |
зверагадо́ўцаў |
| Т. |
зверагадо́ўцам |
зверагадо́ўцамі |
| М. |
зверагадо́ўцу |
зверагадо́ўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
зверагадо́ўчы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зверагадо́ўчы |
зверагадо́ўчая |
зверагадо́ўчае |
зверагадо́ўчыя |
| Р. |
зверагадо́ўчага |
зверагадо́ўчай зверагадо́ўчае |
зверагадо́ўчага |
зверагадо́ўчых |
| Д. |
зверагадо́ўчаму |
зверагадо́ўчай |
зверагадо́ўчаму |
зверагадо́ўчым |
| В. |
зверагадо́ўчы (неадуш.) зверагадо́ўчага (адуш.) |
зверагадо́ўчую |
зверагадо́ўчае |
зверагадо́ўчыя (неадуш.) зверагадо́ўчых (адуш.) |
| Т. |
зверагадо́ўчым |
зверагадо́ўчай зверагадо́ўчаю |
зверагадо́ўчым |
зверагадо́ўчымі |
| М. |
зверагадо́ўчым |
зверагадо́ўчай |
зверагадо́ўчым |
зверагадо́ўчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.