зваява́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зваява́ны |
зваява́ная |
зваява́нае |
зваява́ныя |
| Р. |
зваява́нага |
зваява́най зваява́нае |
зваява́нага |
зваява́ных |
| Д. |
зваява́наму |
зваява́най |
зваява́наму |
зваява́ным |
| В. |
зваява́ны (неадуш.) зваява́нага (адуш.) |
зваява́ную |
зваява́нае |
зваява́ныя (неадуш.) зваява́ных (адуш.) |
| Т. |
зваява́ным |
зваява́най зваява́наю |
зваява́ным |
зваява́нымі |
| М. |
зваява́ным |
зваява́най |
зваява́ным |
зваява́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зваява́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зваява́ны |
зваява́ная |
зваява́нае |
зваява́ныя |
| Р. |
зваява́нага |
зваява́най зваява́нае |
зваява́нага |
зваява́ных |
| Д. |
зваява́наму |
зваява́най |
зваява́наму |
зваява́ным |
| В. |
зваява́ны (неадуш.) зваява́нага (адуш.) |
зваява́ную |
зваява́нае |
зваява́ныя (неадуш.) зваява́ных (адуш.) |
| Т. |
зваява́ным |
зваява́най зваява́наю |
зваява́ным |
зваява́нымі |
| М. |
зваява́ным |
зваява́най |
зваява́ным |
зваява́ных |
Кароткая форма: зваява́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зваява́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зваю́ю |
зваю́ем |
| 2-я ас. |
зваю́еш |
зваю́еце |
| 3-я ас. |
зваю́е |
зваю́юць |
| Прошлы час |
| м. |
зваява́ў |
зваява́лі |
| ж. |
зваява́ла |
| н. |
зваява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зваю́й |
зваю́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зваява́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
зве́данне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зве́данне |
| Р. |
зве́дання |
| Д. |
зве́данню |
| В. |
зве́данне |
| Т. |
зве́даннем |
| М. |
зве́данні |
Крыніцы:
piskunou2012.
зве́даны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зве́даны |
зве́даная |
зве́данае |
зве́даныя |
| Р. |
зве́данага |
зве́данай зве́данае |
зве́данага |
зве́даных |
| Д. |
зве́данаму |
зве́данай |
зве́данаму |
зве́даным |
| В. |
зве́даны (неадуш.) зве́данага (адуш.) |
зве́даную |
зве́данае |
зве́даныя (неадуш.) зве́даных (адуш.) |
| Т. |
зве́даным |
зве́данай зве́данаю |
зве́даным |
зве́данымі |
| М. |
зве́даным |
зве́данай |
зве́даным |
зве́даных |
Кароткая форма: зве́дана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
зве́даць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зве́даю |
зве́даем |
| 2-я ас. |
зве́даеш |
зве́даеце |
| 3-я ас. |
зве́дае |
зве́даюць |
| Прошлы час |
| м. |
зве́даў |
зве́далі |
| ж. |
зве́дала |
| н. |
зве́дала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зве́дай |
зве́дайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зве́даўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зве́дванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зве́дванне |
| Р. |
зве́двання |
| Д. |
зве́дванню |
| В. |
зве́дванне |
| Т. |
зве́дваннем |
| М. |
зве́дванні |
Крыніцы:
piskunou2012.