Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

спарты́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спарты́ўны спарты́ўная спарты́ўнае спарты́ўныя
Р. спарты́ўнага спарты́ўнай
спарты́ўнае
спарты́ўнага спарты́ўных
Д. спарты́ўнаму спарты́ўнай спарты́ўнаму спарты́ўным
В. спарты́ўны (неадуш.)
спарты́ўнага (адуш.)
спарты́ўную спарты́ўнае спарты́ўныя (неадуш.)
спарты́ўных (адуш.)
Т. спарты́ўным спарты́ўнай
спарты́ўнаю
спарты́ўным спарты́ўнымі
М. спарты́ўным спарты́ўнай спарты́ўным спарты́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спарты́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спарты́ўны спарты́ўная спарты́ўнае спарты́ўныя
Р. спарты́ўнага спарты́ўнай
спарты́ўнае
спарты́ўнага спарты́ўных
Д. спарты́ўнаму спарты́ўнай спарты́ўнаму спарты́ўным
В. спарты́ўны (неадуш.)
спарты́ўнага (адуш.)
спарты́ўную спарты́ўнае спарты́ўныя (неадуш.)
спарты́ўных (адуш.)
Т. спарты́ўным спарты́ўнай
спарты́ўнаю
спарты́ўным спарты́ўнымі
М. спарты́ўным спарты́ўнай спарты́ўным спарты́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

спартыя́т

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. спартыя́т спартыя́ты
Р. спартыя́та спартыя́таў
Д. спартыя́ту спартыя́там
В. спартыя́та спартыя́таў
Т. спартыя́там спартыя́тамі
М. спартыя́це спартыя́тах

Крыніцы: piskunou2012.

спару́да

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спару́да спару́ды
Р. спару́ды спару́д
Д. спару́дзе спару́дам
В. спару́ду спару́ды
Т. спару́дай
спару́даю
спару́дамі
М. спару́дзе спару́дах

Крыніцы: piskunou2012.

спару́джаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спару́джаны спару́джаная спару́джанае спару́джаныя
Р. спару́джанага спару́джанай
спару́джанае
спару́джанага спару́джаных
Д. спару́джанаму спару́джанай спару́джанаму спару́джаным
В. спару́джаны (неадуш.)
спару́джанага (адуш.)
спару́джаную спару́джанае спару́джаныя (неадуш.)
спару́джаных (адуш.)
Т. спару́джаным спару́джанай
спару́джанаю
спару́джаным спару́джанымі
М. спару́джаным спару́джанай спару́джаным спару́джаных

Крыніцы: piskunou2012.

спару́джаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. спару́джаны спару́джаная спару́джанае спару́джаныя
Р. спару́джанага спару́джанай
спару́джанае
спару́джанага спару́джаных
Д. спару́джанаму спару́джанай спару́джанаму спару́джаным
В. спару́джаны (неадуш.)
спару́джанага (адуш.)
спару́джаную спару́джанае спару́джаныя (неадуш.)
спару́джаных (адуш.)
Т. спару́джаным спару́джанай
спару́джанаю
спару́джаным спару́джанымі
М. спару́джаным спару́джанай спару́джаным спару́джаных

Крыніцы: piskunou2012.

спару́дзіць

‘збудаваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. спару́джу спару́дзім
2-я ас. спару́дзіш спару́дзіце
3-я ас. спару́дзіць спару́дзяць
Прошлы час
м. спару́дзіў спару́дзілі
ж. спару́дзіла
н. спару́дзіла
Загадны лад
2-я ас. спару́дзь спару́дзьце
Дзеепрыслоўе
прош. час спару́дзіўшы

Крыніцы: piskunou2012.

спару́дка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. спару́дка спару́дкі
Р. спару́дкі спару́дак
Д. спару́дцы спару́дкам
В. спару́дку спару́дкі
Т. спару́дкай
спару́дкаю
спару́дкамі
М. спару́дцы спару́дках

Крыніцы: piskunou2012.

спаруля́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. спаруля́цыя
Р. спаруля́цыі
Д. спаруля́цыі
В. спаруля́цыю
Т. спаруля́цыяй
спаруля́цыяю
М. спаруля́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Спару́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Спару́ны
Р. Спару́н
Спару́наў
Д. Спару́нам
В. Спару́ны
Т. Спару́намі
М. Спару́нах