спарты́ўны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спарты́ўны |
спарты́ўная |
спарты́ўнае |
спарты́ўныя |
| Р. |
спарты́ўнага |
спарты́ўнай спарты́ўнае |
спарты́ўнага |
спарты́ўных |
| Д. |
спарты́ўнаму |
спарты́ўнай |
спарты́ўнаму |
спарты́ўным |
| В. |
спарты́ўны (неадуш.) спарты́ўнага (адуш.) |
спарты́ўную |
спарты́ўнае |
спарты́ўныя (неадуш.) спарты́ўных (адуш.) |
| Т. |
спарты́ўным |
спарты́ўнай спарты́ўнаю |
спарты́ўным |
спарты́ўнымі |
| М. |
спарты́ўным |
спарты́ўнай |
спарты́ўным |
спарты́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спарты́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спарты́ўны |
спарты́ўная |
спарты́ўнае |
спарты́ўныя |
| Р. |
спарты́ўнага |
спарты́ўнай спарты́ўнае |
спарты́ўнага |
спарты́ўных |
| Д. |
спарты́ўнаму |
спарты́ўнай |
спарты́ўнаму |
спарты́ўным |
| В. |
спарты́ўны (неадуш.) спарты́ўнага (адуш.) |
спарты́ўную |
спарты́ўнае |
спарты́ўныя (неадуш.) спарты́ўных (адуш.) |
| Т. |
спарты́ўным |
спарты́ўнай спарты́ўнаю |
спарты́ўным |
спарты́ўнымі |
| М. |
спарты́ўным |
спарты́ўнай |
спарты́ўным |
спарты́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спартыя́т
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спартыя́т |
спартыя́ты |
| Р. |
спартыя́та |
спартыя́таў |
| Д. |
спартыя́ту |
спартыя́там |
| В. |
спартыя́та |
спартыя́таў |
| Т. |
спартыя́там |
спартыя́тамі |
| М. |
спартыя́це |
спартыя́тах |
Крыніцы:
piskunou2012.
спару́да
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спару́да |
спару́ды |
| Р. |
спару́ды |
спару́д |
| Д. |
спару́дзе |
спару́дам |
| В. |
спару́ду |
спару́ды |
| Т. |
спару́дай спару́даю |
спару́дамі |
| М. |
спару́дзе |
спару́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
спару́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спару́джаны |
спару́джаная |
спару́джанае |
спару́джаныя |
| Р. |
спару́джанага |
спару́джанай спару́джанае |
спару́джанага |
спару́джаных |
| Д. |
спару́джанаму |
спару́джанай |
спару́джанаму |
спару́джаным |
| В. |
спару́джаны (неадуш.) спару́джанага (адуш.) |
спару́джаную |
спару́джанае |
спару́джаныя (неадуш.) спару́джаных (адуш.) |
| Т. |
спару́джаным |
спару́джанай спару́джанаю |
спару́джаным |
спару́джанымі |
| М. |
спару́джаным |
спару́джанай |
спару́джаным |
спару́джаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
спару́дзіць
‘збудаваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спару́джу |
спару́дзім |
| 2-я ас. |
спару́дзіш |
спару́дзіце |
| 3-я ас. |
спару́дзіць |
спару́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
спару́дзіў |
спару́дзілі |
| ж. |
спару́дзіла |
| н. |
спару́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спару́дзь |
спару́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спару́дзіўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спару́дка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спару́дка |
спару́дкі |
| Р. |
спару́дкі |
спару́дак |
| Д. |
спару́дцы |
спару́дкам |
| В. |
спару́дку |
спару́дкі |
| Т. |
спару́дкай спару́дкаю |
спару́дкамі |
| М. |
спару́дцы |
спару́дках |
Крыніцы:
piskunou2012.
спаруля́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спаруля́цыя |
| Р. |
спаруля́цыі |
| Д. |
спаруля́цыі |
| В. |
спаруля́цыю |
| Т. |
спаруля́цыяй спаруля́цыяю |
| М. |
спаруля́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
Спару́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Спару́ны |
| Р. |
Спару́н Спару́наў |
| Д. |
Спару́нам |
| В. |
Спару́ны |
| Т. |
Спару́намі |
| М. |
Спару́нах |