збро́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
збро́дны |
збро́дная |
збро́днае |
збро́дныя |
| Р. |
збро́днага |
збро́днай збро́днае |
збро́днага |
збро́дных |
| Д. |
збро́днаму |
збро́днай |
збро́днаму |
збро́дным |
| В. |
збро́дны (неадуш.) збро́днага (адуш.) |
збро́дную |
збро́днае |
збро́дныя (неадуш.) збро́дных (адуш.) |
| Т. |
збро́дным |
збро́днай збро́днаю |
збро́дным |
збро́днымі |
| М. |
збро́дным |
збро́днай |
збро́дным |
збро́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
збро́евы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
збро́евы |
збро́евая |
збро́евае |
збро́евыя |
| Р. |
збро́евага |
збро́евай збро́евае |
збро́евага |
збро́евых |
| Д. |
збро́еваму |
збро́евай |
збро́еваму |
збро́евым |
| В. |
збро́евы (неадуш.) збро́евага (адуш.) |
збро́евую |
збро́евае |
збро́евыя (неадуш.) збро́евых (адуш.) |
| Т. |
збро́евым |
збро́евай збро́еваю |
збро́евым |
збро́евымі |
| М. |
збро́евым |
збро́евай |
збро́евым |
збро́евых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
збро́іць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збро́ю |
збро́ім |
| 2-я ас. |
збро́іш |
збро́іце |
| 3-я ас. |
збро́іць |
збро́яць |
| Прошлы час |
| м. |
збро́іў |
збро́ілі |
| ж. |
збро́іла |
| н. |
збро́іла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збро́й |
збро́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
збро́іўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
збро́іць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збро́ю |
збро́ім |
| 2-я ас. |
збро́іш |
збро́іце |
| 3-я ас. |
збро́іць |
збро́яць |
| Прошлы час |
| м. |
збро́іў |
збро́ілі |
| ж. |
збро́іла |
| н. |
збро́іла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збро́й |
збро́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
збро́ячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
збро́йна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| збро́йна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
збро́йнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
збро́йнік |
збро́йнікі |
| Р. |
збро́йніка |
збро́йнікаў |
| Д. |
збро́йніку |
збро́йнікам |
| В. |
збро́йніка |
збро́йнікаў |
| Т. |
збро́йнікам |
збро́йнікамі |
| М. |
збро́йніку |
збро́йніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
збро́йніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
збро́йніца |
збро́йніцы |
| Р. |
збро́йніцы |
збро́йніц |
| Д. |
збро́йніцы |
збро́йніцам |
| В. |
збро́йніцу |
збро́йніц |
| Т. |
збро́йніцай збро́йніцаю |
збро́йніцамі |
| М. |
збро́йніцы |
збро́йніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
збро́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
збро́йны |
збро́йная |
збро́йнае |
збро́йныя |
| Р. |
збро́йнага |
збро́йнай збро́йнае |
збро́йнага |
збро́йных |
| Д. |
збро́йнаму |
збро́йнай |
збро́йнаму |
збро́йным |
| В. |
збро́йны (неадуш.) збро́йнага (адуш.) |
збро́йную |
збро́йнае |
збро́йныя (неадуш.) збро́йных (адуш.) |
| Т. |
збро́йным |
збро́йнай збро́йнаю |
збро́йным |
збро́йнымі |
| М. |
збро́йным |
збро́йнай |
збро́йным |
збро́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.