збро́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
збро́джаны |
збро́джаная |
збро́джанае |
збро́джаныя |
| Р. |
збро́джанага |
збро́джанай збро́джанае |
збро́джанага |
збро́джаных |
| Д. |
збро́джанаму |
збро́джанай |
збро́джанаму |
збро́джаным |
| В. |
збро́джаны (неадуш.) збро́джанага (адуш.) |
збро́джаную |
збро́джанае |
збро́джаныя (неадуш.) збро́джаных (адуш.) |
| Т. |
збро́джаным |
збро́джанай збро́джанаю |
збро́джаным |
збро́джанымі |
| М. |
збро́джаным |
збро́джанай |
збро́джаным |
збро́джаных |
Кароткая форма: збро́джана.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
збро́джванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
збро́джванне |
| Р. |
збро́джвання |
| Д. |
збро́джванню |
| В. |
збро́джванне |
| Т. |
збро́джваннем |
| М. |
збро́джванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
збро́джвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
збро́джваецца |
збро́джваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
збро́джваўся |
збро́джваліся |
| ж. |
збро́джвалася |
| н. |
збро́джвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
збро́джваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збро́джваю |
збро́джваем |
| 2-я ас. |
збро́джваеш |
збро́джваеце |
| 3-я ас. |
збро́джвае |
збро́джваюць |
| Прошлы час |
| м. |
збро́джваў |
збро́джвалі |
| ж. |
збро́джвала |
| н. |
збро́джвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збро́джвай |
збро́джвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
збро́джваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
збро́дзіць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збро́джу |
збро́дзім |
| 2-я ас. |
збро́дзіш |
збро́дзіце |
| 3-я ас. |
збро́дзіць |
збро́дзяць |
| Прошлы час |
| м. |
збро́дзіў |
збро́дзілі |
| ж. |
збро́дзіла |
| н. |
збро́дзіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
збро́дзь |
збро́дзьце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
збро́дзячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
збро́длівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
збро́длівасць |
| Р. |
збро́длівасці |
| Д. |
збро́длівасці |
| В. |
збро́длівасць |
| Т. |
збро́длівасцю |
| М. |
збро́длівасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
збро́длівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
збро́длівы |
збро́длівая |
збро́длівае |
збро́длівыя |
| Р. |
збро́длівага |
збро́длівай збро́длівае |
збро́длівага |
збро́длівых |
| Д. |
збро́дліваму |
збро́длівай |
збро́дліваму |
збро́длівым |
| В. |
збро́длівы (неадуш.) збро́длівага (адуш.) |
збро́длівую |
збро́длівае |
збро́длівыя (неадуш.) збро́длівых (адуш.) |
| Т. |
збро́длівым |
збро́длівай збро́дліваю |
збро́длівым |
збро́длівымі |
| М. |
збро́длівым |
збро́длівай |
збро́длівым |
збро́длівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
збро́днік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
збро́днік |
збро́днікі |
| Р. |
збро́дніка |
збро́днікаў |
| Д. |
збро́дніку |
збро́днікам |
| В. |
збро́дніка |
збро́днікаў |
| Т. |
збро́днікам |
збро́днікамі |
| М. |
збро́дніку |
збро́дніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
збро́дніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
збро́дніца |
збро́дніцы |
| Р. |
збро́дніцы |
збро́дніц |
| Д. |
збро́дніцы |
збро́дніцам |
| В. |
збро́дніцу |
збро́дніц |
| Т. |
збро́дніцай збро́дніцаю |
збро́дніцамі |
| М. |
збро́дніцы |
збро́дніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.