Verbum

анлайнавы слоўнік

Няве́ры

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

няве́села

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
няве́села	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

няве́ста

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

няве́стачка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

няве́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

няве́стчын

прыметнік, прыналежны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	няве́стчын	няве́стчына	няве́стчына	няве́стчыны
Р.	няве́стчынага	няве́стчынай няве́стчынае	няве́стчынага	няве́стчыных
Д.	няве́стчынаму	няве́стчынай	няве́стчынаму	няве́стчыным
В.	няве́стчын (неадуш.) няве́стчынага (адуш.)	няве́стчыну	няве́стчына	няве́стчыны (неадуш.) няве́стчыных (адуш.)
Т.	няве́стчыным	няве́стчынай няве́стчынаю	няве́стчыным	няве́стчынымі
М.	няве́стчыным	няве́стчынай	няве́стчыным	няве́стчыных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

няве́сцін

прыметнік, прыналежны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	няве́сцін	няве́сціна	няве́сціна	няве́сціны
Р.	няве́сцінага	няве́сцінай няве́сцінае	няве́сцінага	няве́сціных
Д.	няве́сцінаму	няве́сцінай	няве́сцінаму	няве́сціным
В.	няве́сцін (неадуш.) няве́сцінага (адуш.)	няве́сціну	няве́сціна	няве́сціны (неадуш.) няве́сціных (адуш.)
Т.	няве́сціным	няве́сцінай няве́сцінаю	няве́сціным	няве́сцінымі
М.	няве́сціным	няве́сцінай	няве́сціным	няве́сціных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

няве́сціцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

няве́тла

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
няве́тла	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

няве́тласць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.