Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

манкурты́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. манкурты́зм
Р. манкурты́зму
Д. манкурты́зму
В. манкурты́зм
Т. манкурты́змам
М. манкурты́зме

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

манку́рцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. манку́рцкі манку́рцкая манку́рцкае манку́рцкія
Р. манку́рцкага манку́рцкай
манку́рцкае		 манку́рцкага манку́рцкіх
Д. манку́рцкаму манку́рцкай манку́рцкаму манку́рцкім
В. манку́рцкі (неадуш.)
манку́рцкага (адуш.)		 манку́рцкую манку́рцкае манку́рцкія (неадуш.)
манку́рцкіх (адуш.)
Т. манку́рцкім манку́рцкай
манку́рцкаю		 манку́рцкім манку́рцкімі
М. манку́рцкім манку́рцкай манку́рцкім манку́рцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

манку́рцтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. манку́рцтва
Р. манку́рцтва
Д. манку́рцтву
В. манку́рцтва
Т. манку́рцтвам
М. манку́рцтве

Крыніцы: piskunou2012.

манлі́ва

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
манлі́ва - -

Крыніцы: piskunou2012.

манлі́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. манлі́васць
Р. манлі́васці
Д. манлі́васці
В. манлі́васць
Т. манлі́васцю
М. манлі́васці

Крыніцы: piskunou2012.

манлі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. манлі́вы манлі́вая манлі́вае манлі́выя
Р. манлі́вага манлі́вай
манлі́вае		 манлі́вага манлі́вых
Д. манлі́ваму манлі́вай манлі́ваму манлі́вым
В. манлі́вы (неадуш.)
манлі́вага (адуш.)		 манлі́вую манлі́вае манлі́выя (неадуш.)
манлі́вых (адуш.)
Т. манлі́вым манлі́вай
манлі́ваю		 манлі́вым манлі́вымі
М. манлі́вым манлі́вай манлі́вым манлі́вых

Крыніцы: piskunou2012.

манма́ртрскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. манма́ртрскі манма́ртрская манма́ртрскае манма́ртрскія
Р. манма́ртрскага манма́ртрскай
манма́ртрскае		 манма́ртрскага манма́ртрскіх
Д. манма́ртрскаму манма́ртрскай манма́ртрскаму манма́ртрскім
В. манма́ртрскі (неадуш.)
манма́ртрскага (адуш.)		 манма́ртрскую манма́ртрскае манма́ртрскія (неадуш.)
манма́ртрскіх (адуш.)
Т. манма́ртрскім манма́ртрскай
манма́ртрскаю		 манма́ртрскім манма́ртрскімі
М. манма́ртрскім манма́ртрскай манма́ртрскім манма́ртрскіх

Крыніцы: piskunou2012.

ма́нна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. ма́нна
Р. ма́нны
Д. ма́нне
В. ма́нну
Т. ма́ннай
ма́ннаю
М. ма́нне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ма́ннік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. ма́ннік
Р. ма́нніку
Д. ма́нніку
В. ма́ннік
Т. ма́ннікам
М. ма́нніку

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ма́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ма́нны ма́нная ма́ннае ма́нныя
Р. ма́ннага ма́ннай
ма́ннае		 ма́ннага ма́нных
Д. ма́ннаму ма́ннай ма́ннаму ма́нным
В. ма́нны (неадуш.)
ма́ннага (адуш.)		 ма́нную ма́ннае ма́нныя (неадуш.)
ма́нных (адуш.)
Т. ма́нным ма́ннай
ма́ннаю		 ма́нным ма́ннымі
М. ма́нным ма́ннай ма́нным ма́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.