Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

мані́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. маню́ся ма́німся
2-я ас. ма́нішся ма́ніцеся
3-я ас. ма́ніцца ма́няцца
Прошлы час
м. мані́ўся мані́ліся
ж. мані́лася
н. мані́лася
Загадны лад
2-я ас. мані́ся мані́цеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час ма́нячыся

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

мані́цы

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. мані́цы
Р. мані́ц
Д. мані́цам
В. мані́цы
Т. мані́цамі
М. мані́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мані́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. маню́ ма́нім
2-я ас. ма́ніш ма́ніце
3-я ас. ма́ніць ма́няць
Прошлы час
м. мані́ў мані́лі
ж. мані́ла
н. мані́ла
Загадны лад
2-я ас. мані́ мані́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час ма́нячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мані́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мані́чны мані́чная мані́чнае мані́чныя
Р. мані́чнага мані́чнай
мані́чнае		 мані́чнага мані́чных
Д. мані́чнаму мані́чнай мані́чнаму мані́чным
В. мані́чны (неадуш.)
мані́чнага (адуш.)		 мані́чную мані́чнае мані́чныя (неадуш.)
мані́чных (адуш.)
Т. мані́чным мані́чнай
мані́чнаю		 мані́чным мані́чнымі
М. мані́чным мані́чнай мані́чным мані́чных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

мані́шачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мані́шачны мані́шачная мані́шачнае мані́шачныя
Р. мані́шачнага мані́шачнай
мані́шачнае		 мані́шачнага мані́шачных
Д. мані́шачнаму мані́шачнай мані́шачнаму мані́шачным
В. мані́шачны (неадуш.)
мані́шачнага (адуш.)		 мані́шачную мані́шачнае мані́шачныя (неадуш.)
мані́шачных (адуш.)
Т. мані́шачным мані́шачнай
мані́шачнаю		 мані́шачным мані́шачнымі
М. мані́шачным мані́шачнай мані́шачным мані́шачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

мані́шка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мані́шка мані́шкі
Р. мані́шкі мані́шак
Д. мані́шцы мані́шкам
В. мані́шку мані́шкі
Т. мані́шкай
мані́шкаю		 мані́шкамі
М. мані́шцы мані́шках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мані́шкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мані́шкавы мані́шкавая мані́шкавае мані́шкавыя
Р. мані́шкавага мані́шкавай
мані́шкавае		 мані́шкавага мані́шкавых
Д. мані́шкаваму мані́шкавай мані́шкаваму мані́шкавым
В. мані́шкавы (неадуш.)
мані́шкавага (адуш.)		 мані́шкавую мані́шкавае мані́шкавыя (неадуш.)
мані́шкавых (адуш.)
Т. мані́шкавым мані́шкавай
мані́шкаваю		 мані́шкавым мані́шкавымі
М. мані́шкавым мані́шкавай мані́шкавым мані́шкавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ма́нія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. ма́нія
Р. ма́ніі
Д. ма́ніі
В. ма́нію
Т. ма́ніяй
ма́ніяю
М. ма́ніі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

маніяка́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
маніяка́льна - -

маніяка́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. маніяка́льнасць
Р. маніяка́льнасці
Д. маніяка́льнасці
В. маніяка́льнасць
Т. маніяка́льнасцю
М. маніяка́льнасці

Крыніцы: piskunou2012.