маніпуля́тарны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
маніпуля́тарны |
маніпуля́тарная |
маніпуля́тарнае |
маніпуля́тарныя |
| Р. |
маніпуля́тарнага |
маніпуля́тарнай маніпуля́тарнае |
маніпуля́тарнага |
маніпуля́тарных |
| Д. |
маніпуля́тарнаму |
маніпуля́тарнай |
маніпуля́тарнаму |
маніпуля́тарным |
| В. |
маніпуля́тарны (неадуш.) маніпуля́тарнага (адуш.) |
маніпуля́тарную |
маніпуля́тарнае |
маніпуля́тарныя (неадуш.) маніпуля́тарных (адуш.) |
| Т. |
маніпуля́тарным |
маніпуля́тарнай маніпуля́тарнаю |
маніпуля́тарным |
маніпуля́тарнымі |
| М. |
маніпуля́тарным |
маніпуля́тарнай |
маніпуля́тарным |
маніпуля́тарных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
маніпуля́тарскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
маніпуля́тарскі |
маніпуля́тарская |
маніпуля́тарскае |
маніпуля́тарскія |
| Р. |
маніпуля́тарскага |
маніпуля́тарскай маніпуля́тарскае |
маніпуля́тарскага |
маніпуля́тарскіх |
| Д. |
маніпуля́тарскаму |
маніпуля́тарскай |
маніпуля́тарскаму |
маніпуля́тарскім |
| В. |
маніпуля́тарскі (неадуш.) маніпуля́тарскага (адуш.) |
маніпуля́тарскую |
маніпуля́тарскае |
маніпуля́тарскія (неадуш.) маніпуля́тарскіх (адуш.) |
| Т. |
маніпуля́тарскім |
маніпуля́тарскай маніпуля́тарскаю |
маніпуля́тарскім |
маніпуля́тарскімі |
| М. |
маніпуля́тарскім |
маніпуля́тарскай |
маніпуля́тарскім |
маніпуля́тарскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
маніпуляты́ўна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| маніпуляты́ўна |
- |
- |
маніпуля́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
маніпуля́цыя |
маніпуля́цыі |
| Р. |
маніпуля́цыі |
маніпуля́цый |
| Д. |
маніпуля́цыі |
маніпуля́цыям |
| В. |
маніпуля́цыю |
маніпуля́цыі |
| Т. |
маніпуля́цыяй маніпуля́цыяю |
маніпуля́цыямі |
| М. |
маніпуля́цыі |
маніпуля́цыях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мані́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мані́ст |
мані́сты |
| Р. |
мані́ста |
мані́стаў |
| Д. |
мані́сту |
мані́стам |
| В. |
мані́ста |
мані́стаў |
| Т. |
мані́стам |
мані́стамі |
| М. |
мані́сце |
мані́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мані́ста
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мані́ста |
мані́сты |
| Р. |
мані́ста |
мані́стаў |
| Д. |
мані́сце |
мані́стам |
| В. |
мані́ста |
мані́сты |
| Т. |
мані́стам |
мані́стамі |
| М. |
мані́сце |
мані́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мані́сты
‘упрыгожанне’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
мані́сты |
| Р. |
мані́стаў |
| Д. |
мані́стам |
| В. |
мані́сты |
| Т. |
мані́стамі |
| М. |
мані́стах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
маністы́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
маністы́чнасць |
| Р. |
маністы́чнасці |
| Д. |
маністы́чнасці |
| В. |
маністы́чнасць |
| Т. |
маністы́чнасцю |
| М. |
маністы́чнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.