Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

мане́ўр

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мане́ўр мане́ўры
Р. мане́ўру мане́ўраў
Д. мане́ўру мане́ўрам
В. мане́ўр мане́ўры
Т. мане́ўрам мане́ўрамі
М. мане́ўры мане́ўрах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

манеўрава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. манеўрава́льны манеўрава́льная манеўрава́льнае манеўрава́льныя
Р. манеўрава́льнага манеўрава́льнай
манеўрава́льнае
манеўрава́льнага манеўрава́льных
Д. манеўрава́льнаму манеўрава́льнай манеўрава́льнаму манеўрава́льным
В. манеўрава́льны (неадуш.)
манеўрава́льнага (адуш.)
манеўрава́льную манеўрава́льнае манеўрава́льныя (неадуш.)
манеўрава́льных (адуш.)
Т. манеўрава́льным манеўрава́льнай
манеўрава́льнаю
манеўрава́льным манеўрава́льнымі
М. манеўрава́льным манеўрава́льнай манеўрава́льным манеўрава́льных

Крыніцы: piskunou2012.

манеўрава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. манеўрава́нне
Р. манеўрава́ння
Д. манеўрава́нню
В. манеўрава́нне
Т. манеўрава́ннем
М. манеўрава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

манеўрава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. манеўру́ю манеўру́ем
2-я ас. манеўру́еш манеўру́еце
3-я ас. маенеўру́е манеўру́юць
Прошлы час
м. манеўрава́ў манеўрава́лі
ж. манеўрава́ла
н. манеўрава́ла
Загадны лад
2-я ас. манеўру́й манеўру́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час манеўру́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мане́ўранасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. мане́ўранасць
Р. мане́ўранасці
Д. мане́ўранасці
В. мане́ўранасць
Т. мане́ўранасцю
М. мане́ўранасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мане́ўраны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мане́ўраны мане́ўраная мане́ўранае мане́ўраныя
Р. мане́ўранага мане́ўранай
мане́ўранае
мане́ўранага мане́ўраных
Д. мане́ўранаму мане́ўранай мане́ўранаму мане́ўраным
В. мане́ўраны (неадуш.)
мане́ўранага (адуш.)
мане́ўраную мане́ўранае мане́ўраныя (неадуш.)
мане́ўраных (адуш.)
Т. мане́ўраным мане́ўранай
мане́ўранаю
мане́ўраным мане́ўранымі
М. мане́ўраным мане́ўранай мане́ўраным мане́ўраных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

манеўро́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. манеўро́вы манеўро́вая манеўро́вае манеўро́выя
Р. манеўро́вага манеўро́вай
манеўро́вае
манеўро́вага манеўро́вых
Д. манеўро́ваму манеўро́вай манеўро́ваму манеўро́вым
В. манеўро́вы (неадуш.)
манеўро́вага (адуш.)
манеўро́вую манеўро́вае манеўро́выя (неадуш.)
манеўро́вых (адуш.)
Т. манеўро́вым манеўро́вай
манеўро́ваю
манеўро́вым манеўро́вымі
М. манеўро́вым манеўро́вай манеўро́вым манеўро́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мане́ўры

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. мане́ўры
Р. мане́ўраў
Д. мане́ўрам
В. мане́ўры
Т. мане́ўрамі
М. мане́ўрах

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012.

Мане́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Мане́ўшчына
Р. Мане́ўшчыны
Д. Мане́ўшчыне
В. Мане́ўшчыну
Т. Мане́ўшчынай
Мане́ўшчынаю
М. Мане́ўшчыне

манжэ́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. манжэ́т манжэ́ты
Р. манжэ́та манжэ́таў
Д. манжэ́ту манжэ́там
В. манжэ́т манжэ́ты
Т. манжэ́там манжэ́тамі
М. манжэ́це манжэ́тах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.