Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

манеке́ншчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. манеке́ншчык манеке́ншчыкі
Р. манеке́ншчыка манеке́ншчыкаў
Д. манеке́ншчыку манеке́ншчыкам
В. манеке́ншчыка манеке́ншчыкаў
Т. манеке́ншчыкам манеке́ншчыкамі
М. манеке́ншчыку манеке́ншчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

манеке́ншчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. манеке́ншчыца манеке́ншчыцы
Р. манеке́ншчыцы манеке́ншчыц
Д. манеке́ншчыцы манеке́ншчыцам
В. манеке́ншчыцу манеке́ншчыц
Т. манеке́ншчыцай
манеке́ншчыцаю		 манеке́ншчыцамі
М. манеке́ншчыцы манеке́ншчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

манеке́ншчыцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. манеке́ншчыцкі манеке́ншчыцкая манеке́ншчыцкае манеке́ншчыцкія
Р. манеке́ншчыцкага манеке́ншчыцкай
манеке́ншчыцкае		 манеке́ншчыцкага манеке́ншчыцкіх
Д. манеке́ншчыцкаму манеке́ншчыцкай манеке́ншчыцкаму манеке́ншчыцкім
В. манеке́ншчыцкі (неадуш.)
манеке́ншчыцкага (адуш.)		 манеке́ншчыцкую манеке́ншчыцкае манеке́ншчыцкія (неадуш.)
манеке́ншчыцкіх (адуш.)
Т. манеке́ншчыцкім манеке́ншчыцкай
манеке́ншчыцкаю		 манеке́ншчыцкім манеке́ншчыцкімі
М. манеке́ншчыцкім манеке́ншчыцкай манеке́ншчыцкім манеке́ншчыцкіх

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

мане́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. мане́р
Р. мане́ру
Д. мане́ру
В. мане́р
Т. мане́рам
М. мане́ры

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мане́ра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мане́ра мане́ры
Р. мане́ры мане́р
Д. мане́ры мане́рам
В. мане́ру мане́ры
Т. мане́рай
мане́раю		 мане́рамі
М. мане́ры мане́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мане́рачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мане́рачны мане́рачная мане́рачнае мане́рачныя
Р. мане́рачнага мане́рачнай
мане́рачнае		 мане́рачнага мане́рачных
Д. мане́рачнаму мане́рачнай мане́рачнаму мане́рачным
В. мане́рачны (неадуш.)
мане́рачнага (адуш.)		 мане́рачную мане́рачнае мане́рачныя (неадуш.)
мане́рачных (адуш.)
Т. мане́рачным мане́рачнай
мане́рачнаю		 мане́рачным мане́рачнымі
М. мане́рачным мане́рачнай мане́рачным мане́рачных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

мане́рка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мане́рка мане́ркі
Р. мане́ркі мане́рак
Д. мане́рцы мане́ркам
В. мане́рку мане́ркі
Т. мане́ркай
мане́ркаю		 мане́ркамі
М. мане́рцы мане́рках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мане́рна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
мане́рна мане́рней -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

мане́рнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. мане́рнасць
Р. мане́рнасці
Д. мане́рнасці
В. мане́рнасць
Т. мане́рнасцю
М. мане́рнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мане́рніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. мане́рніца мане́рніцы
Р. мане́рніцы мане́рніц
Д. мане́рніцы мане́рніцам
В. мане́рніцу мане́рніц
Т. мане́рніцай
мане́рніцаю		 мане́рніцамі
М. мане́рніцы мане́рніцах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.