зблядне́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зблядне́лы |
зблядне́лая |
зблядне́лае |
зблядне́лыя |
| Р. |
зблядне́лага |
зблядне́лай зблядне́лае |
зблядне́лага |
зблядне́лых |
| Д. |
зблядне́ламу |
зблядне́лай |
зблядне́ламу |
зблядне́лым |
| В. |
зблядне́лы (неадуш.) зблядне́лага (адуш.) |
зблядне́лую |
зблядне́лае |
зблядне́лыя (неадуш.) зблядне́лых (адуш.) |
| Т. |
зблядне́лым |
зблядне́лай зблядне́лаю |
зблядне́лым |
зблядне́лымі |
| М. |
зблядне́лым |
зблядне́лай |
зблядне́лым |
зблядне́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зблядне́лы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зблядне́лы |
зблядне́лая |
зблядне́лае |
зблядне́лыя |
| Р. |
зблядне́лага |
зблядне́лай зблядне́лае |
зблядне́лага |
зблядне́лых |
| Д. |
зблядне́ламу |
зблядне́лай |
зблядне́ламу |
зблядне́лым |
| В. |
зблядне́лы (неадуш.) зблядне́лага (адуш.) |
зблядне́лую |
зблядне́лае |
зблядне́лыя (неадуш.) зблядне́лых (адуш.) |
| Т. |
зблядне́лым |
зблядне́лай зблядне́лаю |
зблядне́лым |
зблядне́лымі |
| М. |
зблядне́лым |
зблядне́лай |
зблядне́лым |
зблядне́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зблядне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зблядне́нне |
| Р. |
зблядне́ння |
| Д. |
зблядне́нню |
| В. |
зблядне́нне |
| Т. |
зблядне́ннем |
| М. |
зблядне́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
зблядне́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зблядне́ю |
зблядне́ем |
| 2-я ас. |
зблядне́еш |
зблядне́еце |
| 3-я ас. |
зблядне́е |
зблядне́юць |
| Прошлы час |
| м. |
зблядне́ў |
зблядне́лі |
| ж. |
зблядне́ла |
| н. |
зблядне́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зблядне́й |
зблядне́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зблядне́ўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
збляка́ць
‘станавіцца бляклым’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
збляка́е |
збляка́юць |
| Прошлы час |
| м. |
збляка́ў |
збляка́лі |
| ж. |
збляка́ла |
| н. |
збляка́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
збляка́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
збля́класць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
збля́класць |
| Р. |
збля́класці |
| Д. |
збля́класці |
| В. |
збля́класць |
| Т. |
збля́класцю |
| М. |
збля́класці |
Крыніцы:
piskunou2012.
збля́клы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
збля́клы |
збля́клая |
збля́клае |
збля́клыя |
| Р. |
збля́клага |
збля́клай збля́клае |
збля́клага |
збля́клых |
| Д. |
збля́кламу |
збля́клай |
збля́кламу |
збля́клым |
| В. |
збля́клы (неадуш.) збля́клага (адуш.) |
збля́клую |
збля́клае |
збля́клыя (неадуш.) збля́клых (адуш.) |
| Т. |
збля́клым |
збля́клай збля́клаю |
збля́клым |
збля́клымі |
| М. |
збля́клым |
збля́клай |
збля́клым |
збля́клых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
збля́клы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
збля́клы |
збля́клая |
збля́клае |
збля́клыя |
| Р. |
збля́клага |
збля́клай збля́клае |
збля́клага |
збля́клых |
| Д. |
збля́кламу |
збля́клай |
збля́кламу |
збля́клым |
| В. |
збля́клы (неадуш.) збля́клага (адуш.) |
збля́клую |
збля́клае |
збля́клыя (неадуш.) збля́клых (адуш.) |
| Т. |
збля́клым |
збля́клай збля́клаю |
збля́клым |
збля́клымі |
| М. |
збля́клым |
збля́клай |
збля́клым |
збля́клых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
збля́кнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
збля́кну |
збля́кнем |
| 2-я ас. |
збля́кнеш |
збля́кнеце |
| 3-я ас. |
збля́кне |
збля́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
збля́к збля́кнуў |
збля́клі збля́кнулі |
| ж. |
збля́кла збля́кнула |
| н. |
збля́кла збля́кнула |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
збля́кнуўшы збля́кшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Збля́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Збля́ны |
| Р. |
Збля́н Збля́наў |
| Д. |
Збля́нам |
| В. |
Збля́ны |
| Т. |
Збля́намі |
| М. |
Збля́нах |