магдэбу́ргскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
магдэбу́ргскі |
магдэбу́ргская |
магдэбу́ргскае |
магдэбу́ргскія |
| Р. |
магдэбу́ргскага |
магдэбу́ргскай магдэбу́ргскае |
магдэбу́ргскага |
магдэбу́ргскіх |
| Д. |
магдэбу́ргскаму |
магдэбу́ргскай |
магдэбу́ргскаму |
магдэбу́ргскім |
| В. |
магдэбу́ргскі (неадуш.) магдэбу́ргскага (адуш.) |
магдэбу́ргскую |
магдэбу́ргскае |
магдэбу́ргскія (неадуш.) магдэбу́ргскіх (адуш.) |
| Т. |
магдэбу́ргскім |
магдэбу́ргскай магдэбу́ргскаю |
магдэбу́ргскім |
магдэбу́ргскімі |
| М. |
магдэбу́ргскім |
магдэбу́ргскай |
магдэбу́ргскім |
магдэбу́ргскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Маге́нцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Маге́нцы |
| Р. |
Маге́нцаў |
| Д. |
Маге́нцам |
| В. |
Маге́нцы |
| Т. |
Маге́нцамі |
| М. |
Маге́нцах |
Ма́гераўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ма́гераўка |
| Р. |
Ма́гераўкі |
| Д. |
Ма́гераўцы |
| В. |
Ма́гераўку |
| Т. |
Ма́гераўкай Ма́гераўкаю |
| М. |
Ма́гераўцы |
маге́рка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
маге́рка |
маге́ркі |
| Р. |
маге́ркі |
маге́рак |
| Д. |
маге́рцы |
маге́ркам |
| В. |
маге́рку |
маге́ркі |
| Т. |
маге́ркай маге́ркаю |
маге́ркамі |
| М. |
маге́рцы |
маге́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
маге́ршчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
маге́ршчык |
маге́ршчыкі |
| Р. |
маге́ршчыка |
маге́ршчыкаў |
| Д. |
маге́ршчыку |
маге́ршчыкам |
| В. |
маге́ршчыка |
маге́ршчыкаў |
| Т. |
маге́ршчыкам |
маге́ршчыкамі |
| М. |
маге́ршчыку |
маге́ршчыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Ма́геры
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Ма́геры |
| Р. |
Ма́гер Ма́гераў |
| Д. |
Ма́герам |
| В. |
Ма́геры |
| Т. |
Ма́герамі |
| М. |
Ма́герах |
магіка́нін
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
магіка́нін |
магіка́не |
| Р. |
магіка́ніна |
магіка́н |
| Д. |
магіка́ніну |
магіка́нам |
| В. |
магіка́ніна |
магіка́н |
| Т. |
магіка́нінам |
магіка́намі |
| М. |
магіка́ніне |
магіка́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
магіка́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
магіка́нка |
магіка́нкі |
| Р. |
магіка́нкі |
магіка́нак |
| Д. |
магіка́нцы |
магіка́нкам |
| В. |
магіка́нку |
магіка́нак |
| Т. |
магіка́нкай магіка́нкаю |
магіка́нкамі |
| М. |
магіка́нцы |
магіка́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.