магамета́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
магамета́нскі |
магамета́нская |
магамета́нскае |
магамета́нскія |
| Р. |
магамета́нскага |
магамета́нскай
магамета́нскае |
магамета́нскага |
магамета́нскіх |
| Д. |
магамета́нскаму |
магамета́нскай |
магамета́нскаму |
магамета́нскім |
| В. |
магамета́нскі (неадуш.)
магамета́нскага (адуш.) |
магамета́нскую |
магамета́нскае |
магамета́нскія (неадуш.)
магамета́нскіх (адуш.) |
| Т. |
магамета́нскім |
магамета́нскай
магамета́нскаю |
магамета́нскім |
магамета́нскімі |
| М. |
магамета́нскім |
магамета́нскай |
магамета́нскім |
магамета́нскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
магамета́нства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
магамета́нства |
| Р. |
магамета́нства |
| Д. |
магамета́нству |
| В. |
магамета́нства |
| Т. |
магамета́нствам |
| М. |
магамета́нстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
мага́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
мага́р |
| Р. |
мага́ру |
| Д. |
мага́ру |
| В. |
мага́р |
| Т. |
мага́рам |
| М. |
мага́ры |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
магара́джа
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
магара́джа |
магара́джы |
| Р. |
магара́джы |
магара́джаў |
| Д. |
магара́джу |
магара́джам |
| В. |
магара́джу |
магара́джаў |
| Т. |
магара́джам |
магара́джамі |
| М. |
магара́джу |
магара́джах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsbm1984.
магары́ч
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
магары́ч |
| Р. |
магарычу́ |
| Д. |
магарычу́ |
| В. |
магары́ч |
| Т. |
магарычо́м |
| М. |
магарычы́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
магары́чнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
магары́чнік |
магары́чнікі |
| Р. |
магары́чніка |
магары́чнікаў |
| Д. |
магары́чніку |
магары́чнікам |
| В. |
магары́чніка |
магары́чнікаў |
| Т. |
магары́чнікам |
магары́чнікамі |
| М. |
магары́чніку |
магары́чніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Магдале́на
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
Магдале́на |
Магдале́ны |
| Р. |
Магдале́ны |
Магдале́н |
| Д. |
Магдале́не |
Магдале́нам |
| В. |
Магдале́ну |
Магдале́н |
| Т. |
Магдале́най
Магдале́наю |
Магдале́намі |
| М. |
Магдале́не |
Магдале́нах |
Магда́лін
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Магда́лін |
| Р. |
Магда́ліна |
| Д. |
Магда́ліну |
| В. |
Магда́лін |
| Т. |
Магда́лінам |
| М. |
Магда́ліне |
Магду́ліна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Магду́ліна |
| Р. |
Магду́ліна |
| Д. |
Магду́ліну |
| В. |
Магду́ліна |
| Т. |
Магду́лінам |
| М. |
Магду́ліне |
Магдэбу́рг
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Магдэбу́рг |
| Р. |
Магдэбу́рга |
| Д. |
Магдэбу́ргу |
| В. |
Магдэбу́рг |
| Т. |
Магдэбу́ргам |
| М. |
Магдэбу́ргу |