спадру́чны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спадру́чны |
спадру́чная |
спадру́чнае |
спадру́чныя |
| Р. |
спадру́чнага |
спадру́чнай спадру́чнае |
спадру́чнага |
спадру́чных |
| Д. |
спадру́чнаму |
спадру́чнай |
спадру́чнаму |
спадру́чным |
| В. |
спадру́чны (неадуш.) спадру́чнага (адуш.) |
спадру́чную |
спадру́чнае |
спадру́чныя (неадуш.) спадру́чных (адуш.) |
| Т. |
спадру́чным |
спадру́чнай спадру́чнаю |
спадру́чным |
спадру́чнымі |
| М. |
спадру́чным |
спадру́чнай |
спадру́чным |
спадру́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спадспо́ду
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| спадспо́ду |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
спаду́жнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спаду́жнік |
спаду́жнікі |
| Р. |
спаду́жніка |
спаду́жнікаў |
| Д. |
спаду́жніку |
спаду́жнікам |
| В. |
спаду́жніка |
спаду́жнікаў |
| Т. |
спаду́жнікам |
спаду́жнікамі |
| М. |
спаду́жніку |
спаду́жніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
спадуме́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спадуме́н |
спадуме́ны |
| Р. |
спадуме́ну |
спадуме́наў |
| Д. |
спадуме́ну |
спадуме́нам |
| В. |
спадуме́н |
спадуме́ны |
| Т. |
спадуме́нам |
спадуме́намі |
| М. |
спадуме́не |
спадуме́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
спаду́млівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спаду́млівасць |
| Р. |
спаду́млівасці |
| Д. |
спаду́млівасці |
| В. |
спаду́млівасць |
| Т. |
спаду́млівасцю |
| М. |
спаду́млівасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
спадцішка́
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| спадцішка́ |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спа́дчына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спа́дчына |
| Р. |
спа́дчыны |
| Д. |
спа́дчыне |
| В. |
спа́дчыну |
| Т. |
спа́дчынай спа́дчынаю |
| М. |
спа́дчыне |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спадчынада́вец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спадчынада́вец |
спадчынада́ўцы |
| Р. |
спадчынада́ўца |
спадчынада́ўцаў |
| Д. |
спадчынада́ўцу |
спадчынада́ўцам |
| В. |
спадчынада́ўца |
спадчынада́ўцаў |
| Т. |
спадчынада́ўцам |
спадчынада́ўцамі |
| М. |
спадчынада́ўцу |
спадчынада́ўцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.