Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

лухта́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. лухта́
Р. лухты́
Д. лухце́
В. лухту́
Т. лухто́й
лухто́ю
М. лухце́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

лухтаме́льшчына

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. лухтаме́льшчына
Р. лухтаме́льшчыны
Д. лухтаме́льшчыне
В. лухтаме́льшчыну
Т. лухтаме́льшчынай
лухтаме́льшчынаю
М. лухтаме́льшчыне

Крыніцы: piskunou2012.

лухто́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лухто́вы лухто́вая лухто́вае лухто́выя
Р. лухто́вага лухто́вай
лухто́вае
лухто́вага лухто́вых
Д. лухто́ваму лухто́вай лухто́ваму лухто́вым
В. лухто́вы (неадуш.)
лухто́вага (адуш.)
лухто́вую лухто́вае лухто́выя (неадуш.)
лухто́вых (адуш.)
Т. лухто́вым лухто́вай
лухто́ваю
лухто́вым лухто́вымі
М. лухто́вым лухто́вай лухто́вым лухто́вых

Крыніцы: piskunou2012.

лухце́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. лухце́нне
Р. лухце́ння
Д. лухце́нню
В. лухце́нне
Т. лухце́ннем
М. лухце́нні

Крыніцы: piskunou2012.

лухці́ць

‘лухціць што-небудзь (лухціць недарэчнасці) і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. лухчу́ лухці́м
2-я ас. лухці́ш лухціце́
3-я ас. лухці́ць лухця́ць
Прошлы час
м. лухці́ў лухці́лі
ж. лухці́ла
н. лухці́ла
Загадны лад
2-я ас. лухці́ лухці́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час лухцячы́

Крыніцы: piskunou2012.

Лу́цаўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Лу́цаўшчына
Р. Лу́цаўшчыны
Д. Лу́цаўшчыне
В. Лу́цаўшчыну
Т. Лу́цаўшчынай
Лу́цаўшчынаю
М. Лу́цаўшчыне

лу́цік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. лу́цік
Р. лу́ціка
Д. лу́ціку
В. лу́цік
Т. лу́цікам
М. лу́ціку

Крыніцы: piskunou2012.

Лу́цік

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Лу́цік
Р. Лу́ціка
Д. Лу́ціку
В. Лу́цік
Т. Лу́цікам
М. Лу́ціку

Лу́цікі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Лу́цікі
Р. Лу́цікаў
Д. Лу́цікам
В. Лу́цікі
Т. Лу́цікамі
М. Лу́ціках

Лу́цішча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Лу́цішча
Р. Лу́цішча
Д. Лу́цішчу
В. Лу́цішча
Т. Лу́цішчам
М. Лу́цішчы