Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

Лупі́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Лупі́ны
Р. Лупі́н
Лупі́наў
Д. Лупі́нам
В. Лупі́ны
Т. Лупі́намі
М. Лупі́нах

лупі́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. лу́піцца лу́пяцца
Прошлы час
м. лупі́ўся лупі́ліся
ж. лупі́лася
н. лупі́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

лупі́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. луплю́ лу́пім
2-я ас. лу́піш лу́піце
3-я ас. лу́піць лу́пяць
Прошлы час
м. лупі́ў лупі́лі
ж. лупі́ла
н. лупі́ла
Загадны лад
2-я ас. лупі́ лупі́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час лу́пячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

лу́пка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. лу́пка
Р. лу́пкі
Д. лу́пцы
В. лу́пку
Т. лу́пкай
лу́пкаю
М. лу́пцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

лупле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. лупле́нне
Р. лупле́ння
Д. лупле́нню
В. лупле́нне
Т. лупле́ннем
М. лупле́нні

Крыніцы: piskunou2012.

лу́плены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лу́плены лу́пленая лу́пленае лу́пленыя
Р. лу́пленага лу́пленай
лу́пленае		 лу́пленага лу́пленых
Д. лу́пленаму лу́пленай лу́пленаму лу́пленым
В. лу́плены (неадуш.)
лу́пленага (адуш.)		 лу́пленую лу́пленае лу́пленыя (неадуш.)
лу́пленых (адуш.)
Т. лу́пленым лу́пленай
лу́пленаю		 лу́пленым лу́пленымі
М. лу́пленым лу́пленай лу́пленым лу́пленых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

лу́плены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лу́плены лу́пленая лу́пленае лу́пленыя
Р. лу́пленага лу́пленай
лу́пленае		 лу́пленага лу́пленых
Д. лу́пленаму лу́пленай лу́пленаму лу́пленым
В. лу́плены (неадуш.)
лу́пленага (адуш.)		 лу́пленую лу́пленае лу́пленыя (неадуш.)
лу́пленых (адуш.)
Т. лу́пленым лу́пленай
лу́пленаю		 лу́пленым лу́пленымі
М. лу́пленым лу́пленай лу́пленым лу́пленых

Кароткая форма: лу́плена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

луплі́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. луплі́васць
Р. луплі́васці
Д. луплі́васці
В. луплі́васць
Т. луплі́васцю
М. луплі́васці

Крыніцы: piskunou2012.

лупну́ць

‘рвануць, ударыць каго-небудзь, што-небудзь; пайсці (пра дождж і пад.)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. лупну́ лупнё́м
2-я ас. лупне́ш лупняце́
3-я ас. лупне́ лупну́ць
Прошлы час
м. лупну́ў лупну́лі
ж. лупну́ла
н. лупну́ла
Загадны лад
2-я ас. лупні́ лупні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час лупну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

лупня́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. лупня́к
Р. лупняку́
Д. лупняку́
В. лупня́к
Т. лупняко́м
М. лупняку́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.