Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лу́панне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

лупану́ць

‘ударыць каго-небудзь і па чым-небудзь; зрабіць што-небудзь з вялікай сілай (лупануў дождж, лупануць з вінтоўкі і пад.)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

лупа́сіць

‘біць каго-небудзь; ісці (пра дождж і пад.)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

лупа́сцік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

лупа́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

лупа́ты

прыметнік, якасны

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Лу́паўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

лупа́ценькі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	лупа́ценькі	лупа́ценькая	лупа́ценькае	лупа́ценькія
Р.	лупа́ценькага	лупа́ценькай лупа́ценькае	лупа́ценькага	лупа́ценькіх
Д.	лупа́ценькаму	лупа́ценькай	лупа́ценькаму	лупа́ценькім
В.	лупа́ценькі (неадуш.) лупа́ценькага (адуш.)	лупа́ценькую	лупа́ценькае	лупа́ценькія (неадуш.) лупа́ценькіх (адуш.)
Т.	лупа́ценькім	лупа́ценькай лупа́ценькаю	лупа́ценькім	лупа́ценькімі
М.	лупа́ценькім	лупа́ценькай	лупа́ценькім	лупа́ценькіх

Крыніцы: piskunou2012.

лупа́ціцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

лу́паць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Verbum