самаабслуго́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самаабслуго́ўванне |
| Р. |
самаабслуго́ўвання |
| Д. |
самаабслуго́ўванню |
| В. |
самаабслуго́ўванне |
| Т. |
самаабслуго́ўваннем |
| М. |
самаабслуго́ўванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самаабуджэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самаабуджэ́нне |
| Р. |
самаабуджэ́ння |
| Д. |
самаабуджэ́нню |
| В. |
самаабуджэ́нне |
| Т. |
самаабуджэ́ннем |
| М. |
самаабуджэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
самаабуча́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
самаабуча́льны |
самаабуча́льная |
самаабуча́льнае |
самаабуча́льныя |
| Р. |
самаабуча́льнага |
самаабуча́льнай
самаабуча́льнае |
самаабуча́льнага |
самаабуча́льных |
| Д. |
самаабуча́льнаму |
самаабуча́льнай |
самаабуча́льнаму |
самаабуча́льным |
| В. |
самаабуча́льны (неадуш.)
самаабуча́льнага (адуш.) |
самаабуча́льную |
самаабуча́льнае |
самаабуча́льныя (неадуш.)
самаабуча́льных (адуш.) |
| Т. |
самаабуча́льным |
самаабуча́льнай
самаабуча́льнаю |
самаабуча́льным |
самаабуча́льнымі |
| М. |
самаабуча́льным |
самаабуча́льнай |
самаабуча́льным |
самаабуча́льных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
самаабучэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самаабучэ́нне |
| Р. |
самаабучэ́ння |
| Д. |
самаабучэ́нню |
| В. |
самаабучэ́нне |
| Т. |
самаабучэ́ннем |
| М. |
самаабучэ́нні |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsbm1984.
самаабязбо́льванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самаабязбо́льванне |
| Р. |
самаабязбо́львання |
| Д. |
самаабязбо́льванню |
| В. |
самаабязбо́льванне |
| Т. |
самаабязбо́льваннем |
| М. |
самаабязбо́льванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
самааб’яўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самааб’яўле́нне |
| Р. |
самааб’яўле́ння |
| Д. |
самааб’яўле́нню |
| В. |
самааб’яўле́нне |
| Т. |
самааб’яўле́ннем |
| М. |
самааб’яўле́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
самаагаво́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
самаагаво́р |
самаагаво́ры |
| Р. |
самаагаво́ру |
самаагаво́раў |
| Д. |
самаагаво́ру |
самаагаво́рам |
| В. |
самаагаво́р |
самаагаво́ры |
| Т. |
самаагаво́рам |
самаагаво́рамі |
| М. |
самаагаво́ры |
самаагаво́рах |
Крыніцы:
piskunou2012.
самаадво́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самаадво́д |
| Р. |
самаадво́ду |
| Д. |
самаадво́ду |
| В. |
самаадво́д |
| Т. |
самаадво́дам |
| М. |
самаадво́дзе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самаадво́льна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| самаадво́льна |
самаадво́льней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.