заяўля́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заяўля́льнік |
заяўля́льнікі |
| Р. |
заяўля́льніка |
заяўля́льнікаў |
| Д. |
заяўля́льніку |
заяўля́льнікам |
| В. |
заяўля́льніка |
заяўля́льнікаў |
| Т. |
заяўля́льнікам |
заяўля́льнікамі |
| М. |
заяўля́льніку |
заяўля́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
заяўля́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
заяўля́льніца |
заяўля́льніцы |
| Р. |
заяўля́льніцы |
заяўля́льніц |
| Д. |
заяўля́льніцы |
заяўля́льніцам |
| В. |
заяўля́льніцу |
заяўля́льніц |
| Т. |
заяўля́льніцай заяўля́льніцаю |
заяўля́льніцамі |
| М. |
заяўля́льніцы |
заяўля́льніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
заяўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заяўля́юся |
заяўля́емся |
| 2-я ас. |
заяўля́ешся |
заяўля́ецеся |
| 3-я ас. |
заяўля́ецца |
заяўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
заяўля́ўся |
заяўля́ліся |
| ж. |
заяўля́лася |
| н. |
заяўля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заяўля́йся |
заяўля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заяўля́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
заяўля́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заяўля́ю |
заяўля́ем |
| 2-я ас. |
заяўля́еш |
заяўля́еце |
| 3-я ас. |
заяўля́е |
заяўля́юць |
| Прошлы час |
| м. |
заяўля́ў |
заяўля́лі |
| ж. |
заяўля́ла |
| н. |
заяўля́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заяўля́й |
заяўля́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
заяўля́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зая́ўнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зая́ўнік |
зая́ўнікі |
| Р. |
зая́ўніка |
зая́ўнікаў |
| Д. |
зая́ўніку |
зая́ўнікам |
| В. |
зая́ўніка |
зая́ўнікаў |
| Т. |
зая́ўнікам |
зая́ўнікамі |
| М. |
зая́ўніку |
зая́ўніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зая́ўніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зая́ўніца |
зая́ўніцы |
| Р. |
зая́ўніцы |
зая́ўніц |
| Д. |
зая́ўніцы |
зая́ўніцам |
| В. |
зая́ўніцу |
зая́ўніц |
| Т. |
зая́ўніцай зая́ўніцаю |
зая́ўніцамі |
| М. |
зая́ўніцы |
зая́ўніцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зая́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зая́ўшчык |
зая́ўшчыкі |
| Р. |
зая́ўшчыка |
зая́ўшчыкаў |
| Д. |
зая́ўшчыку |
зая́ўшчыкам |
| В. |
зая́ўшчыка |
зая́ўшчыкаў |
| Т. |
зая́ўшчыкам |
зая́ўшчыкамі |
| М. |
зая́ўшчыку |
зая́ўшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.