прыто́млены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыто́млены |
прыто́мленая |
прыто́мленае |
прыто́мленыя |
| Р. |
прыто́мленага |
прыто́мленай прыто́мленае |
прыто́мленага |
прыто́мленых |
| Д. |
прыто́мленаму |
прыто́мленай |
прыто́мленаму |
прыто́мленым |
| В. |
прыто́млены (неадуш.) прыто́мленага (адуш.) |
прыто́мленую |
прыто́мленае |
прыто́мленыя (неадуш.) прыто́мленых (адуш.) |
| Т. |
прыто́мленым |
прыто́мленай прыто́мленаю |
прыто́мленым |
прыто́мленымі |
| М. |
прыто́мленым |
прыто́мленай |
прыто́мленым |
прыто́мленых |
Кароткая форма: прыто́млена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прыто́мнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыто́мнасць |
| Р. |
прыто́мнасці |
| Д. |
прыто́мнасці |
| В. |
прыто́мнасць |
| Т. |
прыто́мнасцю |
| М. |
прыто́мнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыто́мнець
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыто́мнею |
прыто́мнеем |
| 2-я ас. |
прыто́мнееш |
прыто́мнееце |
| 3-я ас. |
прыто́мнее |
прыто́мнеюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыто́мнеў |
прыто́мнелі |
| ж. |
прыто́мнела |
| н. |
прыто́мнела |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыто́мнеючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыто́мны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыто́мны |
прыто́мная |
прыто́мнае |
прыто́мныя |
| Р. |
прыто́мнага |
прыто́мнай прыто́мнае |
прыто́мнага |
прыто́мных |
| Д. |
прыто́мнаму |
прыто́мнай |
прыто́мнаму |
прыто́мным |
| В. |
прыто́мны (неадуш.) прыто́мнага (адуш.) |
прыто́мную |
прыто́мнае |
прыто́мныя (неадуш.) прыто́мных (адуш.) |
| Т. |
прыто́мным |
прыто́мнай прыто́мнаю |
прыто́мным |
прыто́мнымі |
| М. |
прыто́мным |
прыто́мнай |
прыто́мным |
прыто́мных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыто́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыто́н |
прыто́ны |
| Р. |
прыто́на |
прыто́наў |
| Д. |
прыто́ну |
прыто́нам |
| В. |
прыто́н |
прыто́ны |
| Т. |
прыто́нам |
прыто́намі |
| М. |
прыто́не |
прыто́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыто́п
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыто́п |
прыто́пы |
| Р. |
прыто́пу |
прыто́паў |
| Д. |
прыто́пу |
прыто́пам |
| В. |
прыто́п |
прыто́пы |
| Т. |
прыто́пам |
прыто́памі |
| М. |
прыто́пе |
прыто́пах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыто́паць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыто́паю |
прыто́паем |
| 2-я ас. |
прыто́паеш |
прыто́паеце |
| 3-я ас. |
прыто́пае |
прыто́паюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыто́паў |
прыто́палі |
| ж. |
прыто́пала |
| н. |
прыто́пала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыто́пай |
прыто́пайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыто́паўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
sbm2012,
tsbm1984.
прыто́пванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыто́пванне |
| Р. |
прыто́пвання |
| Д. |
прыто́пванню |
| В. |
прыто́пванне |
| Т. |
прыто́пваннем |
| М. |
прыто́пванні |
Крыніцы:
nazounik2008.
прыто́пваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыто́пваю |
прыто́пваем |
| 2-я ас. |
прыто́пваеш |
прыто́пваеце |
| 3-я ас. |
прыто́пвае |
прыто́пваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыто́пваў |
прыто́пвалі |
| ж. |
прыто́пвала |
| н. |
прыто́пвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыто́пвай |
прыто́пвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыто́пваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
sbm2012,
tsbm1984.