прыто́п
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| прыто́п | прыто́пы | |
| прыто́пу | прыто́паў | |
| прыто́пу | прыто́пам | |
| прыто́п | прыто́пы | |
| прыто́пам | прыто́памі | |
| прыто́пе | прыто́пах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)