адро́джаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адро́джаны |
адро́джаная |
адро́джанае |
адро́джаныя |
| Р. |
адро́джанага |
адро́джанай адро́джанае |
адро́джанага |
адро́джаных |
| Д. |
адро́джанаму |
адро́джанай |
адро́джанаму |
адро́джаным |
| В. |
адро́джаны (неадуш.) адро́джанага (адуш.) |
адро́джаную |
адро́джанае |
адро́джаныя (неадуш.) адро́джаных (адуш.) |
| Т. |
адро́джаным |
адро́джанай адро́джанаю |
адро́джаным |
адро́джанымі |
| М. |
адро́джаным |
адро́джанай |
адро́джаным |
адро́джаных |
Кароткая форма: адро́джана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
адро́ек
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адро́ек |
адро́йкі |
| Р. |
адро́йка |
адро́йкаў |
| Д. |
адро́йку |
адро́йкам |
| В. |
адро́ек |
адро́йкі |
| Т. |
адро́йкам |
адро́йкамі |
| М. |
адро́йку |
адро́йках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адро́ены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адро́ены |
адро́еная |
адро́енае |
адро́еныя |
| Р. |
адро́енага |
адро́енай адро́енае |
адро́енага |
адро́еных |
| Д. |
адро́енаму |
адро́енай |
адро́енаму |
адро́еным |
| В. |
адро́ены (неадуш.) адро́енага (адуш.) |
адро́еную |
адро́енае |
адро́еныя (неадуш.) адро́еных (адуш.) |
| Т. |
адро́еным |
адро́енай адро́енаю |
адро́еным |
адро́енымі |
| М. |
адро́еным |
адро́енай |
адро́еным |
адро́еных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адро́ены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адро́ены |
адро́еная |
адро́енае |
адро́еныя |
| Р. |
адро́енага |
адро́енай адро́енае |
адро́енага |
адро́еных |
| Д. |
адро́енаму |
адро́енай |
адро́енаму |
адро́еным |
| В. |
адро́ены (неадуш.) адро́енага (адуш.) |
адро́еную |
адро́енае |
адро́еныя (неадуш.) адро́еных (адуш.) |
| Т. |
адро́еным |
адро́енай адро́енаю |
адро́еным |
адро́енымі |
| М. |
адро́еным |
адро́енай |
адро́еным |
адро́еных |
Кароткая форма: адро́ена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адро́зна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| адро́зна |
- |
- |
адро́знасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адро́знасць |
адро́знасці |
| Р. |
адро́знасці |
адро́знасцей адро́знасцяў |
| Д. |
адро́знасці |
адро́знасцям |
| В. |
адро́знасць |
адро́знасці |
| Т. |
адро́знасцю |
адро́знасцямі |
| М. |
адро́знасці |
адро́знасцях |
Крыніцы:
piskunou2012.
адро́зненне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адро́зненне |
адро́зненні |
| Р. |
адро́знення |
адро́зненняў |
| Д. |
адро́зненню |
адро́зненням |
| В. |
адро́зненне |
адро́зненні |
| Т. |
адро́зненнем |
адро́зненнямі |
| М. |
адро́зненні |
адро́зненнях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адро́знены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адро́знены |
адро́зненая |
адро́зненае |
адро́зненыя |
| Р. |
адро́зненага |
адро́зненай адро́зненае |
адро́зненага |
адро́зненых |
| Д. |
адро́зненаму |
адро́зненай |
адро́зненаму |
адро́зненым |
| В. |
адро́знены (неадуш.) адро́зненага (адуш.) |
адро́зненую |
адро́зненае |
адро́зненыя (неадуш.) адро́зненых (адуш.) |
| Т. |
адро́зненым |
адро́зненай адро́зненаю |
адро́зненым |
адро́зненымі |
| М. |
адро́зненым |
адро́зненай |
адро́зненым |
адро́зненых |
Крыніцы:
piskunou2012.