Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

адро́джаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адро́джаны адро́джаная адро́джанае адро́джаныя
Р. адро́джанага адро́джанай
адро́джанае
адро́джанага адро́джаных
Д. адро́джанаму адро́джанай адро́джанаму адро́джаным
В. адро́джаны (неадуш.)
адро́джанага (адуш.)
адро́джаную адро́джанае адро́джаныя (неадуш.)
адро́джаных (адуш.)
Т. адро́джаным адро́джанай
адро́джанаю
адро́джаным адро́джанымі
М. адро́джаным адро́джанай адро́джаным адро́джаных

Кароткая форма: адро́джана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

адро́ду

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
адро́ду - -

Крыніцы: piskunou2012.

адро́ек

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. адро́ек адро́йкі
Р. адро́йка адро́йкаў
Д. адро́йку адро́йкам
В. адро́ек адро́йкі
Т. адро́йкам адро́йкамі
М. адро́йку адро́йках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

адро́ены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адро́ены адро́еная адро́енае адро́еныя
Р. адро́енага адро́енай
адро́енае
адро́енага адро́еных
Д. адро́енаму адро́енай адро́енаму адро́еным
В. адро́ены (неадуш.)
адро́енага (адуш.)
адро́еную адро́енае адро́еныя (неадуш.)
адро́еных (адуш.)
Т. адро́еным адро́енай
адро́енаю
адро́еным адро́енымі
М. адро́еным адро́енай адро́еным адро́еных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

адро́ены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адро́ены адро́еная адро́енае адро́еныя
Р. адро́енага адро́енай
адро́енае
адро́енага адро́еных
Д. адро́енаму адро́енай адро́енаму адро́еным
В. адро́ены (неадуш.)
адро́енага (адуш.)
адро́еную адро́енае адро́еныя (неадуш.)
адро́еных (адуш.)
Т. адро́еным адро́енай
адро́енаю
адро́еным адро́енымі
М. адро́еным адро́енай адро́еным адро́еных

Кароткая форма: адро́ена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

адро́зна

прыназоўнік

Крыніцы: piskunou2012.

адро́зна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
адро́зна - -

адро́знасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз. мн.
Н. адро́знасць адро́знасці
Р. адро́знасці адро́знасцей
адро́знасцяў
Д. адро́знасці адро́знасцям
В. адро́знасць адро́знасці
Т. адро́знасцю адро́знасцямі
М. адро́знасці адро́знасцях

Крыніцы: piskunou2012.

адро́зненне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. адро́зненне адро́зненні
Р. адро́знення адро́зненняў
Д. адро́зненню адро́зненням
В. адро́зненне адро́зненні
Т. адро́зненнем адро́зненнямі
М. адро́зненні адро́зненнях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адро́знены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адро́знены адро́зненая адро́зненае адро́зненыя
Р. адро́зненага адро́зненай
адро́зненае
адро́зненага адро́зненых
Д. адро́зненаму адро́зненай адро́зненаму адро́зненым
В. адро́знены (неадуш.)
адро́зненага (адуш.)
адро́зненую адро́зненае адро́зненыя (неадуш.)
адро́зненых (адуш.)
Т. адро́зненым адро́зненай
адро́зненаю
адро́зненым адро́зненымі
М. адро́зненым адро́зненай адро́зненым адро́зненых

Крыніцы: piskunou2012.