адрасці́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адрашчу́ |
адро́сцім |
| 2-я ас. |
адро́сціш |
адро́сціце |
| 3-я ас. |
адро́сціць |
адро́сцяць |
| Прошлы час |
| м. |
адрасці́ў |
адрасці́лі |
| ж. |
адрасці́ла |
| н. |
адрасці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адрасці́ |
адрасці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адрасці́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
а́драс-калянда́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
а́драс-калянда́р |
адрасы́-календары́ |
| Р. |
а́драса-календара́ |
адрасо́ў-календаро́ў |
| Д. |
а́драсу-календару́ |
адраса́м-календара́м |
| В. |
а́драс-калянда́р |
адрасы́-календары́ |
| Т. |
а́драсам-календаро́м |
адраса́мі-календара́мі |
| М. |
а́драсе-календары́ |
адраса́х-календара́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
адратава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адратава́нне |
| Р. |
адратава́ння |
| Д. |
адратава́нню |
| В. |
адратава́нне |
| Т. |
адратава́ннем |
| М. |
адратава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
адратава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адратава́ны |
адратава́ная |
адратава́нае |
адратава́ныя |
| Р. |
адратава́нага |
адратава́най адратава́нае |
адратава́нага |
адратава́ных |
| Д. |
адратава́наму |
адратава́най |
адратава́наму |
адратава́ным |
| В. |
адратава́ны (неадуш.) адратава́нага (адуш.) |
адратава́ную |
адратава́нае |
адратава́ныя (неадуш.) адратава́ных (адуш.) |
| Т. |
адратава́ным |
адратава́най адратава́наю |
адратава́ным |
адратава́нымі |
| М. |
адратава́ным |
адратава́най |
адратава́ным |
адратава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адратава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адратава́ны |
адратава́ная |
адратава́нае |
адратава́ныя |
| Р. |
адратава́нага |
адратава́най адратава́нае |
адратава́нага |
адратава́ных |
| Д. |
адратава́наму |
адратава́най |
адратава́наму |
адратава́ным |
| В. |
адратава́ны (неадуш.) адратава́нага (адуш.) |
адратава́ную |
адратава́нае |
адратава́ныя (неадуш.) адратава́ных (адуш.) |
| Т. |
адратава́ным |
адратава́най адратава́наю |
адратава́ным |
адратава́нымі |
| М. |
адратава́ным |
адратава́най |
адратава́ным |
адратава́ных |
Кароткая форма: адратава́на.
Іншыя варыянты:
адрато́ваны.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адратава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адрату́юся |
адрату́емся |
| 2-я ас. |
адрату́ешся |
адрату́ецеся |
| 3-я ас. |
адрату́ецца |
адрату́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
адратава́ўся |
адратава́ліся |
| ж. |
адратава́лася |
| н. |
адратава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адрату́йся |
адрату́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адратава́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адратава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адрату́ю |
адрату́ем |
| 2-я ас. |
адрату́еш |
адрату́еце |
| 3-я ас. |
адрату́е |
адрату́юць |
| Прошлы час |
| м. |
адратава́ў |
адратава́лі |
| ж. |
адратава́ла |
| н. |
адратава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адрату́й |
адрату́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адратава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адрато́ваны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адрато́ваны |
адрато́ваная |
адрато́ванае |
адрато́ваныя |
| Р. |
адрато́ванага |
адрато́ванай адрато́ванае |
адрато́ванага |
адрато́ваных |
| Д. |
адрато́ванаму |
адрато́ванай |
адрато́ванаму |
адрато́ваным |
| В. |
адрато́ваны адрато́ванага |
адрато́ваную |
адрато́ванае |
адрато́ваныя адрато́ваных |
| Т. |
адрато́ваным |
адрато́ванай адрато́ванаю |
адрато́ваным |
адрато́ванымі |
| М. |
адрато́ваным |
адрато́ванай |
адрато́ваным |
адрато́ваных |
Крыніцы:
dzsl2007,
sbm2012.
адрато́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адрато́ваны |
адрато́ваная |
адрато́ванае |
адрато́ваныя |
| Р. |
адрато́ванага |
адрато́ванай адрато́ванае |
адрато́ванага |
адрато́ваных |
| Д. |
адрато́ванаму |
адрато́ванай |
адрато́ванаму |
адрато́ваным |
| В. |
адрато́ваны адрато́ванага |
адрато́ваную |
адрато́ванае |
адрато́ваныя адрато́ваных |
| Т. |
адрато́ваным |
адрато́ванай адрато́ванаю |
адрато́ваным |
адрато́ванымі |
| М. |
адрато́ваным |
адрато́ванай |
адрато́ваным |
адрато́ваных |
Кароткая форма: адрато́вана.
Іншыя варыянты:
адратава́ны.
Крыніцы:
dzsl2007,
sbm2012.
адрато́ўванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адрато́ўванне |
| Р. |
адрато́ўвання |
| Д. |
адрато́ўванню |
| В. |
адрато́ўванне |
| Т. |
адрато́ўваннем |
| М. |
адрато́ўванні |
Крыніцы:
piskunou2012.