пакня́жыць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пакня́жу |
пакня́жым |
| 2-я ас. |
пакня́жыш |
пакня́жыце |
| 3-я ас. |
пакня́жыць |
пакня́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
пакня́жыў |
пакня́жылі |
| ж. |
пакня́жыла |
| н. |
пакня́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пакня́ж |
пакня́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пакня́жыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
пакнязява́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пакнязю́ю |
пакнязю́ем |
| 2-я ас. |
пакнязю́еш |
пакнязю́еце |
| 3-я ас. |
пакнязю́е |
пакнязю́юць |
| Прошлы час |
| м. |
пакнязява́ў |
пакнязява́лі |
| ж. |
пакнязява́ла |
| н. |
пакнязява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пакнязю́й |
пакнязю́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пакнязява́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
пако́вачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пако́вачны |
пако́вачная |
пако́вачнае |
пако́вачныя |
| Р. |
пако́вачнага |
пако́вачнай пако́вачнае |
пако́вачнага |
пако́вачных |
| Д. |
пако́вачнаму |
пако́вачнай |
пако́вачнаму |
пако́вачным |
| В. |
пако́вачны (неадуш.) пако́вачнага (адуш.) |
пако́вачную |
пако́вачнае |
пако́вачныя (неадуш.) пако́вачных (адуш.) |
| Т. |
пако́вачным |
пако́вачнай пако́вачнаю |
пако́вачным |
пако́вачнымі |
| М. |
пако́вачным |
пако́вачнай |
пако́вачным |
пако́вачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пако́енне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пако́енне |
| Р. |
пако́ення |
| Д. |
пако́енню |
| В. |
пако́енне |
| Т. |
пако́еннем |
| М. |
пако́енні |
Крыніцы:
piskunou2012.
пако́ік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пако́ік |
пако́ікі |
| Р. |
пако́іка |
пако́ікаў |
| Д. |
пако́іку |
пако́ікам |
| В. |
пако́ік |
пако́ікі |
| Т. |
пако́ікам |
пако́ікамі |
| М. |
пако́іку |
пако́іках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012.
пако́іцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пако́юся |
пако́імся |
| 2-я ас. |
пако́ішся |
пако́іцеся |
| 3-я ас. |
пако́іцца |
пако́яцца |
| Прошлы час |
| м. |
пако́іўся |
пако́іліся |
| ж. |
пако́ілася |
| н. |
пако́ілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пако́йся |
пако́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
пако́ячыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
пако́й
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пако́й |
пако́і |
| Р. |
пако́я |
пако́яў |
| Д. |
пако́ю |
пако́ям |
| В. |
пако́й |
пако́і |
| Т. |
пако́ем |
пако́ямі |
| М. |
пако́і |
пако́ях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пако́йнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пако́йнік |
пако́йнікі |
| Р. |
пако́йніка |
пако́йнікаў |
| Д. |
пако́йніку |
пако́йнікам |
| В. |
пако́йніка |
пако́йнікаў |
| Т. |
пако́йнікам |
пако́йнікамі |
| М. |
пако́йніку |
пако́йніках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
пако́йніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пако́йніца |
пако́йніцы |
| Р. |
пако́йніцы |
пако́йніц |
| Д. |
пако́йніцы |
пако́йніцам |
| В. |
пако́йніцу |
пако́йніц |
| Т. |
пако́йніцай пако́йніцаю |
пако́йніцамі |
| М. |
пако́йніцы |
пако́йніцах |
Крыніцы:
piskunou2012.
пако́йчык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пако́йчык |
пако́йчыкі |
| Р. |
пако́йчыка |
пако́йчыкаў |
| Д. |
пако́йчыку |
пако́йчыкам |
| В. |
пако́йчык |
пако́йчыкі |
| Т. |
пако́йчыкам |
пако́йчыкамі |
| М. |
пако́йчыку |
пако́йчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.