Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

адрасава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. адрасу́ецца адрасу́юцца
Прошлы час
м. адрасава́ўся адрасаваліся
ж. адрасава́лася
н. адрасава́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адрасава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. адрасу́ецца адрасу́юцца
Прошлы час
м. адрасава́ўся адрасава́ліся
ж. адрасава́лася
н. адрасава́лася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адрасава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. адрасу́ю адрасу́ем
2-я ас. адрасу́еш адрасу́еце
3-я ас. адрасу́е адрасу́юць
Прошлы час
м. адрасава́ў адрасава́лі
ж. адрасава́ла
н. адрасава́ла
Загадны лад
2-я ас. адрасу́й адрасу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час адрасу́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адрасава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адрасу́ю адрасу́ем
2-я ас. адрасу́еш адрасу́еце
3-я ас. адрасу́е адрасу́юць
Прошлы час
м. адрасава́ў адрасава́лі
ж. адрасава́ла
н. адрасава́ла
Загадны лад
2-я ас. адрасу́й адрасу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час адрасава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адраса́нт

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. адраса́нт адраса́нты
Р. адраса́нта адраса́нтаў
Д. адраса́нту адраса́нтам
В. адраса́нта адраса́нтаў
Т. адраса́нтам адраса́нтамі
М. адраса́нце адраса́нтах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адраса́нтка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. адраса́нтка адраса́нткі
Р. адраса́нткі адраса́нтак
Д. адраса́нтцы адраса́нткам
В. адраса́нтку адраса́нтак
Т. адраса́нткай
адраса́нткаю
адраса́нткамі
М. адраса́нтцы адраса́нтках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адраса́нтны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адраса́нтны адраса́нтная адраса́нтнае адраса́нтныя
Р. адраса́нтнага адраса́нтнай
адраса́нтнае
адраса́нтнага адраса́нтных
Д. адраса́нтнаму адраса́нтнай адраса́нтнаму адраса́нтным
В. адраса́нтны (неадуш.)
адраса́нтнага (адуш.)
адраса́нтную адраса́нтнае адраса́нтныя (неадуш.)
адраса́нтных (адуш.)
Т. адраса́нтным адраса́нтнай
адраса́нтнаю
адраса́нтным адраса́нтнымі
М. адраса́нтным адраса́нтнай адраса́нтным адраса́нтных

Крыніцы: piskunou2012.

адраса́т

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. адраса́т адраса́ты
Р. адраса́та адраса́таў
Д. адраса́ту адраса́там
В. адраса́та адраса́таў
Т. адраса́там адраса́тамі
М. адраса́це адраса́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

адраса́тка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. адраса́тка адраса́ткі
Р. адраса́ткі адраса́так
Д. адраса́тцы адраса́ткам
В. адраса́тку адраса́так
Т. адраса́ткай
адраса́ткаю
адраса́ткамі
М. адраса́тцы адраса́тках

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996, tsbm1984.

адраса́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. адраса́тны адраса́тная адраса́тнае адраса́тныя
Р. адраса́тнага адраса́тнай
адраса́тнае
адраса́тнага адраса́тных
Д. адраса́тнаму адраса́тнай адраса́тнаму адраса́тным
В. адраса́тны (неадуш.)
адраса́тнага (адуш.)
адраса́тную адраса́тнае адраса́тныя (неадуш.)
адраса́тных (адуш.)
Т. адраса́тным адраса́тнай
адраса́тнаю
адраса́тным адраса́тнымі
М. адраса́тным адраса́тнай адраса́тным адраса́тных

Крыніцы: piskunou2012.