адра́паць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адра́паю |
адра́паем |
| 2-я ас. |
адра́паеш |
адра́паеце |
| 3-я ас. |
адра́пае |
адра́паюць |
| Прошлы час |
| м. |
адра́паў |
адра́палі |
| ж. |
адра́пала |
| н. |
адра́пала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адра́пай |
адра́пайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адра́паўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
адра́пнуцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адра́пнуся |
адра́пнемся |
| 2-я ас. |
адра́пнешся |
адра́пнецеся |
| 3-я ас. |
адра́пнецца |
адра́пнуцца |
| Прошлы час |
| м. |
адра́пнуўся |
адра́пнуліся |
| ж. |
адра́пнулася |
| н. |
адра́пнулася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адра́пніся |
адра́пніцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адра́пнуўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
адра́пнуць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
адра́пну |
адра́пнем |
| 2-я ас. |
адра́пнеш |
адра́пнеце |
| 3-я ас. |
адра́пне |
адра́пнуць |
| Прошлы час |
| м. |
адра́пнуў |
адра́пнулі |
| ж. |
адра́пнула |
| н. |
адра́пнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
адра́пні |
адра́пніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
адра́пнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
а́драс
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
а́драс |
адрасы́ |
| Р. |
а́драса |
адрасо́ў |
| Д. |
а́драсу |
адраса́м |
| В. |
а́драс |
адрасы́ |
| Т. |
а́драсам |
адраса́мі |
| М. |
а́драсе |
адраса́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
адрасава́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адрасава́льны |
адрасава́льная |
адрасава́льнае |
адрасава́льныя |
| Р. |
адрасава́льнага |
адрасава́льнай адрасава́льнае |
адрасава́льнага |
адрасава́льных |
| Д. |
адрасава́льнаму |
адрасава́льнай |
адрасава́льнаму |
адрасава́льным |
| В. |
адрасава́льны (неадуш.) адрасава́льнага (адуш.) |
адрасава́льную |
адрасава́льнае |
адрасава́льныя (неадуш.) адрасава́льных (адуш.) |
| Т. |
адрасава́льным |
адрасава́льнай адрасава́льнаю |
адрасава́льным |
адрасава́льнымі |
| М. |
адрасава́льным |
адрасава́льнай |
адрасава́льным |
адрасава́льных |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
адрасава́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
адрасава́насць |
| Р. |
адрасава́насці |
| Д. |
адрасава́насці |
| В. |
адрасава́насць |
| Т. |
адрасава́насцю |
| М. |
адрасава́насці |
Крыніцы:
piskunou2012.
адрасава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
адрасава́нне |
адрасава́нні |
| Р. |
адрасава́ння |
адрасава́нняў |
| Д. |
адрасава́нню |
адрасава́нням |
| В. |
адрасава́нне |
адрасава́нні |
| Т. |
адрасава́ннем |
адрасава́ннямі |
| М. |
адрасава́нні |
адрасава́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
адрасава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адрасава́ны |
адрасава́ная |
адрасава́нае |
адрасава́ныя |
| Р. |
адрасава́нага |
адрасава́най адрасава́нае |
адрасава́нага |
адрасава́ных |
| Д. |
адрасава́наму |
адрасава́най |
адрасава́наму |
адрасава́ным |
| В. |
адрасава́ны (неадуш.) адрасава́нага (адуш.) |
адрасава́ную |
адрасава́нае |
адрасава́ныя (неадуш.) адрасава́ных (адуш.) |
| Т. |
адрасава́ным |
адрасава́най адрасава́наю |
адрасава́ным |
адрасава́нымі |
| М. |
адрасава́ным |
адрасава́най |
адрасава́ным |
адрасава́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адрасава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адрасава́ны |
адрасава́ная |
адрасава́нае |
адрасава́ныя |
| Р. |
адрасава́нага |
адрасава́най адрасава́нае |
адрасава́нага |
адрасава́ных |
| Д. |
адрасава́наму |
адрасава́най |
адрасава́наму |
адрасава́ным |
| В. |
адрасава́ны (неадуш.) адрасава́нага (адуш.) |
адрасава́ную |
адрасава́нае |
адрасава́ныя (неадуш.) адрасава́ных (адуш.) |
| Т. |
адрасава́ным |
адрасава́най адрасава́наю |
адрасава́ным |
адрасава́нымі |
| М. |
адрасава́ным |
адрасава́най |
адрасава́ным |
адрасава́ных |
Кароткая форма: адрасава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
адрасава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
адрасава́ны |
адрасава́ная |
адрасава́нае |
адрасава́ныя |
| Р. |
адрасава́нага |
адрасава́най адрасава́нае |
адрасава́нага |
адрасава́ных |
| Д. |
адрасава́наму |
адрасава́най |
адрасава́наму |
адрасава́ным |
| В. |
адрасава́ны (неадуш.) адрасава́нага (адуш.) |
адрасава́ную |
адрасава́нае |
адрасава́ныя (неадуш.) адрасава́ных (адуш.) |
| Т. |
адрасава́ным |
адрасава́най адрасава́наю |
адрасава́ным |
адрасава́нымі |
| М. |
адрасава́ным |
адрасава́най |
адрасава́ным |
адрасава́ных |
Кароткая форма: адрасава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.