По́ўпрышчы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| По́ўпрышчы | |
| По́ўпрышч По́ўпрышчаў |
|
| По́ўпрышчам | |
| По́ўпрышчы | |
| По́ўпрышчамі | |
| По́ўпрышчах |
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
СкарачэнніПо́ўстка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| По́ўстка | |
| По́ўсткі | |
| По́ўстцы | |
| По́ўстку | |
| По́ўсткай По́ўсткаю |
|
| По́ўстцы |
по́ўсцінка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| по́ўсцінка | по́ўсцінкі | |
| по́ўсцінкі | по́ўсцінак | |
| по́ўсцінцы | по́ўсцінкам | |
| по́ўсцінку | по́ўсцінкі | |
| по́ўсцінкай по́ўсцінкаю |
по́ўсцінкамі | |
| по́ўсцінцы | по́ўсцінках |
Крыніцы:
По́ўсціхава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| По́ўсціхава | |
| По́ўсціхава | |
| По́ўсціхаву | |
| По́ўсціхава | |
| По́ўсціхавам | |
| По́ўсціхаве |
по́ўсць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| по́ўсць | |
| по́ўсці | |
| по́ўсці | |
| по́ўсць | |
| по́ўсцю | |
| по́ўсці |
Крыніцы:
по́ўх
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| по́ўх | по́ўхі | |
| по́ўха | по́ўхаў | |
| по́ўху | по́ўхам | |
| по́ўх | по́ўхі | |
| по́ўхам | по́ўхамі | |
| по́ўху | по́ўхах |
Крыніцы:
по́ўха
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| по́ўха | |
| по́ўху |
Крыніцы:
по́ўху
прыслоўе
| по́ўху | - | - |
Крыніцы:
По́ўчын
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| По́ўчын | |
| По́ўчына | |
| По́ўчыну | |
| По́ўчын | |
| По́ўчынам | |
| По́ўчыне |
по́ўшыць
‘біць каго-небудзь па вушах’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| по́ўшу | по́ўшым | |
| по́ўшыш | по́ўшыце | |
| по́ўшыць | по́ўшаць | |
| Прошлы час | ||
| по́ўшыў | по́ўшылі | |
| по́ўшыла | ||
| по́ўшыла | ||
| Загадны лад | ||
| по́ўшы | по́ўшыце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| по́ўшачы | ||
Крыніцы: