Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

Ко́нькі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ко́нькі
Р. Ко́нек
Ко́нькаў
Д. Ко́нькам
В. Ко́нькі
Т. Ко́нькамі
М. Ко́ньках

ко́нюх

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ко́нюх ко́нюхі
Р. ко́нюха ко́нюхаў
Д. ко́нюху ко́нюхам
В. ко́нюха ко́нюхаў
Т. ко́нюхам ко́нюхамі
М. ко́нюху ко́нюхах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

коняво́д

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. коняво́д коняво́ды
Р. коняво́да коняво́даў
Д. коняво́ду коняво́дам
В. коняво́да коняво́даў
Т. коняво́дам коняво́дамі
М. коняво́дзе коняво́дах

Крыніцы: piskunou2012.

коняма́тка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. коняма́тка коняма́ткі
Р. коняма́ткі коняма́так
Д. коняма́тцы коняма́ткам
В. коняма́тку коняма́так
Т. коняма́ткай
коняма́ткаю		 коняма́ткамі
М. коняма́тцы коняма́тках

Крыніцы: piskunou2012.

ко́п

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ко́п ко́пы
Р. ко́па ко́паў
Д. ко́пу ко́пам
В. ко́па ко́паў
Т. ко́пам ко́памі
М. ко́пе ко́пах

Крыніцы: piskunou2012.

ко́п

выклічнік

Крыніцы: piskunou2012.

Ко́паль

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ко́паль
Р. Ко́паля
Д. Ко́палю
В. Ко́паль
Т. Ко́палем
М. Ко́палі

ко́паначны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ко́паначны ко́паначная ко́паначнае ко́паначныя
Р. ко́паначнага ко́паначнай
ко́паначнае		 ко́паначнага ко́паначных
Д. ко́паначнаму ко́паначнай ко́паначнаму ко́паначным
В. ко́паначны
ко́паначнага		 ко́паначную ко́паначнае ко́паначныя
ко́паначных
Т. ко́паначным ко́паначнай
ко́паначнаю		 ко́паначным ко́паначнымі
М. ко́паначным ко́паначнай ко́паначным ко́паначных

Крыніцы: tsblm1996.

Ко́пані

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ко́пані
Р. Ко́паняў
Д. Ко́паням
В. Ко́пані
Т. Ко́панямі
М. Ко́панях

ко́панік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ко́панік ко́панікі
Р. ко́паніка ко́панікаў
Д. ко́паніку ко́панікам
В. ко́панік ко́панікі
Т. ко́панікам ко́панікамі
М. ко́паніку ко́паніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.