лакаўтава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
лакаўтава́ны
лакаутава́ны |
лакаўтава́ная
лакаутава́ная |
лакаўтава́нае
лакаутава́нае |
лакаўтава́ныя
лакаутава́ныя |
| Р. |
лакаўтава́нага
лакаутава́нага |
лакаўтава́най
лакаўтава́нае
лакаутава́най
лакаутава́нае |
лакаўтава́нага
лакаутава́нага |
лакаўтава́ных
лакаутава́ных |
| Д. |
лакаўтава́наму
лакаутава́наму |
лакаўтава́най
лакаутава́най |
лакаўтава́наму
лакаутава́наму |
лакаўтава́ным
лакаутава́ным |
| В. |
лакаутава́ны
лакаутава́нага
лакаўтава́ны (неадуш.)
лакаўтава́нага (адуш.) |
лакаўтава́ную
лакаутава́ную |
лакаўтава́нае
лакаутава́нае |
лакаутава́ныя
лакаутава́ных
лакаўтава́ныя (неадуш.)
лакаўтава́ных (адуш.) |
| Т. |
лакаўтава́ным
лакаутава́ным |
лакаўтава́най
лакаўтава́наю
лакаутава́най
лакаутава́наю |
лакаўтава́ным
лакаутава́ным |
лакаўтава́нымі
лакаутава́нымі |
| М. |
лакаўтава́ным
лакаутава́ным |
лакаўтава́най
лакаутава́най |
лакаўтава́ным
лакаутава́ным |
лакаўтава́ных
лакаутава́ных |
Кароткая форма: лакаўтава́на
лакаутава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
лакаўтава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
лакаўтава́ны
лакаутава́ны |
лакаўтава́ная
лакаутава́ная |
лакаўтава́нае
лакаутава́нае |
лакаўтава́ныя
лакаутава́ныя |
| Р. |
лакаўтава́нага
лакаутава́нага |
лакаўтава́най
лакаўтава́нае
лакаутава́най
лакаутава́нае |
лакаўтава́нага
лакаутава́нага |
лакаўтава́ных
лакаутава́ных |
| Д. |
лакаўтава́наму
лакаутава́наму |
лакаўтава́най
лакаутава́най |
лакаўтава́наму
лакаутава́наму |
лакаўтава́ным
лакаутава́ным |
| В. |
лакаутава́ны
лакаутава́нага
лакаўтава́ны (неадуш.)
лакаўтава́нага (адуш.) |
лакаўтава́ную
лакаутава́ную |
лакаўтава́нае
лакаутава́нае |
лакаутава́ныя
лакаутава́ных
лакаўтава́ныя (неадуш.)
лакаўтава́ных (адуш.) |
| Т. |
лакаўтава́ным
лакаутава́ным |
лакаўтава́най
лакаўтава́наю
лакаутава́най
лакаутава́наю |
лакаўтава́ным
лакаутава́ным |
лакаўтава́нымі
лакаутава́нымі |
| М. |
лакаўтава́ным
лакаутава́ным |
лакаўтава́най
лакаутава́най |
лакаўтава́ным
лакаутава́ным |
лакаўтава́ных
лакаутава́ных |
Кароткая форма: лакаўтава́на
лакаутава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
лакаўтава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
лакаўту́ецца |
лакаўту́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
лакаўтава́ўся |
лакаўтава́ліся |
| ж. |
лакаўтава́лася |
| н. |
лакаўтава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
лакаўту́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
лакаўтава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
лакаўту́ю |
лакаўту́ем |
| 2-я ас. |
лакаўту́еш |
лакаўту́еце |
| 3-я ас. |
лакаўту́е |
лакаўту́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
лакаўтава́ў |
лакаўтава́лі |
| ж. |
лакаўтава́ла |
| н. |
лакаўтава́ла |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
лакаўту́ючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
лакаўтава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
лакаўту́ю |
лакаўту́ем |
| 2-я ас. |
лакаўту́еш |
лакаўту́еце |
| 3-я ас. |
лакаўту́е |
лакаўту́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
лакаўтава́ў |
лакаўтава́лі |
| ж. |
лакаўтава́ла |
| н. |
лакаўтава́ла |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
лакаўтава́ўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
sbm2012.
лакаўтварэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лакаўтварэ́нне |
лакаўтварэ́нні |
| Р. |
лакаўтварэ́ння |
лакаўтварэ́нняў |
| Д. |
лакаўтварэ́нню |
лакаўтварэ́нням |
| В. |
лакаўтварэ́нне |
лакаўтварэ́нні |
| Т. |
лакаўтварэ́ннем |
лакаўтварэ́ннямі |
| М. |
лакаўтварэ́нні |
лакаўтварэ́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
лака́ўтчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
лака́ўтчык |
лака́ўтчыкі |
| Р. |
лака́ўтчыка |
лака́ўтчыкаў |
| Д. |
лака́ўтчыку |
лака́ўтчыкам |
| В. |
лака́ўтчыка |
лака́ўтчыкаў |
| Т. |
лака́ўтчыкам |
лака́ўтчыкамі |
| М. |
лака́ўтчыку |
лака́ўтчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
лакафа́рбавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
лакафа́рбавы |
лакафа́рбавая |
лакафа́рбавае |
лакафа́рбавыя |
| Р. |
лакафа́рбавага |
лакафа́рбавай
лакафа́рбавае |
лакафа́рбавага |
лакафа́рбавых |
| Д. |
лакафа́рбаваму |
лакафа́рбавай |
лакафа́рбаваму |
лакафа́рбавым |
| В. |
лакафа́рбавы (неадуш.)
лакафа́рбавага (адуш.) |
лакафа́рбавую |
лакафа́рбавае |
лакафа́рбавыя (неадуш.)
лакафа́рбавых (адуш.) |
| Т. |
лакафа́рбавым |
лакафа́рбавай
лакафа́рбаваю |
лакафа́рбавым |
лакафа́рбавымі |
| М. |
лакафа́рбавым |
лакафа́рбавай |
лакафа́рбавым |
лакафа́рбавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
лакацы́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
лакацы́йны |
лакацы́йная |
лакацы́йнае |
лакацы́йныя |
| Р. |
лакацы́йнага |
лакацы́йнай
лакацы́йнае |
лакацы́йнага |
лакацы́йных |
| Д. |
лакацы́йнаму |
лакацы́йнай |
лакацы́йнаму |
лакацы́йным |
| В. |
лакацы́йны (неадуш.)
лакацы́йнага (адуш.) |
лакацы́йную |
лакацы́йнае |
лакацы́йныя (неадуш.)
лакацы́йных (адуш.) |
| Т. |
лакацы́йным |
лакацы́йнай
лакацы́йнаю |
лакацы́йным |
лакацы́йнымі |
| М. |
лакацы́йным |
лакацы́йнай |
лакацы́йным |
лакацы́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
лака́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
лака́цыя |
| Р. |
лака́цыі |
| Д. |
лака́цыі |
| В. |
лака́цыю |
| Т. |
лака́цыяй
лака́цыяю |
| М. |
лака́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.