курча́вы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
курча́вы |
курча́вая |
курча́вае |
курча́выя |
| Р. |
курча́вага |
курча́вай курча́вае |
курча́вага |
курча́вых |
| Д. |
курча́ваму |
курча́вай |
курча́ваму |
курча́вым |
| В. |
курча́вы (неадуш.) курча́вага (адуш.) |
курча́вую |
курча́вае |
курча́выя (неадуш.) курча́вых (адуш.) |
| Т. |
курча́вым |
курча́вай курча́ваю |
курча́вым |
курча́вымі |
| М. |
курча́вым |
курча́вай |
курча́вым |
курча́вых |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
курчато́вій
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
курчато́вій |
| Р. |
курчато́вію |
| Д. |
курчато́вію |
| В. |
курчато́вій |
| Т. |
курчато́віем |
| М. |
курчато́віі |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Курчо́ўцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Курчо́ўцы |
| Р. |
Курчо́ўцаў |
| Д. |
Курчо́ўцам |
| В. |
Курчо́ўцы |
| Т. |
Курчо́ўцамі |
| М. |
Курчо́ўцах |
Курчы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Курчы́ |
| Р. |
Курчо́ў |
| Д. |
Курча́м |
| В. |
Курчы́ |
| Т. |
Курча́мі |
| М. |
Курча́х |
ку́рчына
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ку́рчына |
ку́рчыны |
| Р. |
ку́рчыны |
ку́рчын |
| Д. |
ку́рчыне |
ку́рчынам |
| В. |
ку́рчыну |
ку́рчыны |
| Т. |
ку́рчынай ку́рчынаю |
ку́рчынамі |
| М. |
ку́рчыне |
ку́рчынах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Ку́рчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Ку́рчына |
| Р. |
Ку́рчына |
| Д. |
Ку́рчыну |
| В. |
Ку́рчына |
| Т. |
Ку́рчынам |
| М. |
Ку́рчыне |
ку́рчыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ку́рчуся |
ку́рчымся |
| 2-я ас. |
ку́рчышся |
ку́рчыцеся |
| 3-я ас. |
ку́рчыцца |
ку́рчацца |
| Прошлы час |
| м. |
ку́рчыўся |
ку́рчыліся |
| ж. |
ку́рчылася |
| н. |
ку́рчылася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ку́рчыць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ку́рчу |
ку́рчым |
| 2-я ас. |
ку́рчыш |
ку́рчыце |
| 3-я ас. |
ку́рчыць |
ку́рчаць |
| Прошлы час |
| м. |
ку́рчыў |
ку́рчылі |
| ж. |
ку́рчыла |
| н. |
ку́рчыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ку́рчы |
ку́рчыце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ку́рчачы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.